Bónuskleinur og Bragakaffi

Ég kem heim 22. júlí og verð í tvær vikur. Ég verð eitthvað takmarkað í Reykjavík en langar að hitta sem flesta. Einhverntíman hefði ég nú bara haldið gott partý. Keypt nóg af búsi í fríhöfninni og haldið uppi stuðinu með ´ 80 diskó og dollý. Nú eru breyttir tímar og vinirnir næstum allir orðnir kellingar og kallar með krakka og ketti og á bíl og vesen. Ætli maður kaupi ekki bara bónuskleinur og bjóði liðinu í Bragakaffi. Knúsi afkvæmin, dragi upp prjónana og ræði kreppuna. Fari svo ein á djammið með unglingunum drekki mig fulla og segist vera 23. Dragi ungan dreng ljósan yfirlitum á tálar, heilli hann með hetjusögum frá útlöndum.
Annars er planið að eyða mestum tíma á Íslandinu góða í faðmi fjalla og fjölskyldu. Ég hlakka svo til.

Sumarið er tíminn jeh jeh

Ég hef það á tilfinningunni að þessir þrír sem lesa hér að staðaldri séu flúnir á fjöll. Eru trúlega gúffandi í sig grilluðu lambakjeti á palli og þambandi bjór í heita pottinum. Netsambandslausir og ekkert í vinnunni að lesa blogg. Jafnvel einhverjir sem húka göngulúnir í tjaldi. Jessúss hvað ég væri til í að vera göngulúin í tjaldi. En nei nei ég er göngulúin í húsi mínu í útlöndum. Var einungis þrjá og hálfan tíma með póstinn í dag. En það tekur á að bera út póst í hitanum. Ójá. En það er gaman. Ég er svaka sátt við þetta starf. Ég væri alveg til í að vinna við að bera út póst í fleiri stórborgum. Kannski ég ráði mig í póstútburð í Þórshöfn og láti drauminn um að læra færeysku rætast. Fari á færeyskunámskeið. Samt, kannski ekkert gaman að bera út póst í rigningunni og þokunni í Færeyjum. Ég bíð ekki í að bera út póst í Reyjavík city. Það hlýtur að vera erfitt starf. En já það er mikið og gott stuð í Amsterdam þessa dagana. Sumarið er skollið á með sól og hita. Bjórdrykkju og grillveseni. Það er ekkert leiðinlegt að vera til þessa dagana. Ég kynnti mastersverkefnið mitt á mánudaginn. Það gekk vel. Ég gerði grín að sjálfri mér og verkefninu og fólki fannst held ég bara svolítið gaman að þessari tölu minni. Ég drakk að sjálfsögðu bjór til að fagna afrekinu. Á þriðjudaginn bar ég út póst og fór svo að sigla um sýkin með vinum. Mikið svakalega var það gaman. Sigla bara um með vín og mat og góðan félagsskap. Algjör draumur. Í gær bar ég út póst og fór svo í garðinn að grilla til að kveðja grísku vinkonuna. Drakk rósavín og það var gaman. Í dag bar ég út póst og fór svo í sund, drakk bjór og borðaði osta á svölunum. Á morgun ætla ég á ströndina ef spáin um rigningu rætist ekki. Annars ætla ég að vinna í research proposal. Um helgina ætla ég að vinna á kaffihúsinu. Ég fer í tveggja vikna frí til Íslands eftir 20 daga. Það er nóg að gera og það er gaman.

Man In The Mirror

Og svo deyr bara Michale Jackson. Ég vona bara að hann hafi fundið frið blessaður kallinn. Hann var auðvitað snillingur.

jójó

Ég er eins og jójó. Fyrir þremur vikum ætlaði ég að flytja til Svíþjóðar. Fyrir tveimur vikum ætlaði ég að flytja til Víetnam. Í síðustu viku ætlaði ég að flytja til Íslands. Í dag ætla ég aftur til Svíþjóðar. Er að safna liði í hópflutning. Fyrir viku var draumastarfið mitt í sumar póstútburður. Í dag er ég að spá í að gefa það upp á bátinn fyrir barnapössun. Stundum sef ég ekki fyrir áhyggjum, er niðurdregin og fúllynd. Aðra daga truflar ekkert svefninn. Er sjúklega hamingjusöm og áhyggjulaus. Finnst lífið ekki geta verið betra. Í dag er ég mitt á milli. Ég er sátt og það kemur í ljós hvað verður.

Metnaðurinn

Ég var ein að bera út póstinn í dag. Það gekk vel. Gríski hommin var búin að kenna mér flest leynitrixin í póstburði. Og segja mér frá því þegar póstlúga skelltist á fingurna á honum svo fossblæddi og hann þurfti að fara á slysó. Hann kenndi mér hvernig best væri að bera sig að við mismunandi bréfalúgur. Vara mig við tuðandi Hollendingum, grimmum hundum, rigningu og óvæntum vindhviðum. Þetta er starf sem krefst talsverðrar æfingar ef góður árangur á að nást. Ég var fimm og hálfan tíma í dag. Er dauðuppgefin og sólbrennd. Ég stefni á að vera svarbrún þegar ég kem heim 22. júlí, með massaða fótleggi og tónaða handleggi. Með góða bjórbumbu. Er að vinna í bumbunni núna. En samt best að fara að detta í bedda að þessu sinni. Ég er með kynningu á ritgerðinni minni á mánudaginn. Þarf að æfa mig og úrbúa slædssjóv á morgun.

Póstburðarpían ég

Ég get nú stolt bætt störfunum postbezorger (póstburðarpía) og keuken medewerker (eldabuska) á glæsilega ferilskrá mína. Þessi störf munu þar vera í hópi virðulegra starfa eins og sörvetrína, skrifstofublók, ráðskona og heimasæta í sveit. Ég geri allt fyrir ferilskránna mína. Hún er mér allt. Ég byrjaði að bera út póst í dag. Mér líst svona líka ljómandi vel á djobbið. Fyrstu dagana mun ég fylgja þrautreyndum póstburaðarmanni og læra listina. Í dag fylgdi ég hressum grískum homma. Hann er með sítt hár og byrjaður að fá smá skalla. Pínu þybbinn, í útvíðum gallabuxum og í snjóþvegnu gallavesti utan yfir póstburðarbolinn. Góð týpa. Hann kenndi mér ýmis trikk varðandi póstútburð. Hvernig sé best að komast yfir sem mest á sem stystum tíma. Ég er undir það búin að það muni taka mig svona fimm sex tíma fyrstu dagana að bera út póst sem á að vera hægt að bera út á þremur tímum. Þetta er viss kúnst sko. Ég er farin að hlakka til að mæta í vinnuna á morgun.

Hversu svalur er hægt að vera?

The Summer - Yo La Tengo

Ég fór á Yo La Tengo tónleika í gær. Í hálfgerðu ástandi eftir að hafa unnið 9 tíma á kaffihúsinu og drukkið bjórana mína tvo eftir vaktina. Örþreytt. Neminn ekki vanur að standa 9 tíma vakt og vinna. Full. Ég sá þessa hljómsveit síðast fyrir 12 árum í New York. Það er svakalegt, 12 ár. En ég hef lítið breyst og þau ekki heldur. Georgia ennþá bara svona ómáluð í skyrtunni sinni, uber tsjilluð að tromma og syngja. Tónleikarnir í New York voru þó talsvert meira rokk en í gær. Þetta voru hálf órafmagnaðir tónleikar og þau sátu bara á sviðinu og tóku við spurningum úr sal. Spiluðu svo lög sem tengdust spurningunum. Ameríkanarnir mikið fyrir að spjalla. Þau voru sniðug og tóku mörg skemmtileg lög. Þegar einhver spurði hvað þau hefðu verið að gera baksviðs eftir uppklappið sögðust þau að sjálfsögðu hafa fengið sér nokkrar línur af kók og hórur. Þau væru nú einu sinni rokkhljómsveit. Það var sérlega gaman að heyra þau taka et moi et moi et moi með Jacques Dutronc.

Jacques Dutronc - Et moi, et moi, et moi - 1967