Hölt og hálfblind

Fallegar og klárar konur

2011-12-29T12:22:00.001-08:00

Verkfræðingurinn, þýðandinn, eðlisfræðingurinn, hagfræðingurinn og sálfræðingurinn sátu saman milli jóla og nýárs, sötruðu öl og spjölluðu. Ræddu heima og geima. Lífið í Pakistan, Norður Kóreu, Kína og karlmenn. Ísraelsmenn, enskukennslu og fylgdarþjónustu. Ást og friður, hjarta, hjarta, hjarta.

Sá sólina

2011-11-19T07:11:00.000-08:00

Ég dró gluggatjöldin fyrir áðan af því að sólin skein svo í augun á mér þegar ég „las“ blaðið. Lét hana fara í taugarnar á mér. Hún var farin 2 mínútum seinna og nú er ég hrædd um að sjá hana aldrei aftur. Ó nei. Lífið!

Heart - Crazy on You (with lyrics)

2011-04-11T15:52:00.000-07:00

2011-04-11T14:07:00.000-07:00

Pæling

2010-10-21T17:14:00.000-07:00

Ef ég myndi fæða dreng þá gæti hann heitið Gunnhildibrandur Gunnhildarson eða Gunnhildibrandur Guðsson nú eða Gunnhildibrandur Balboa. Veit ekki.

Bruce Springsteen - Atlantic City

2010-09-30T02:04:00.000-07:00

Bara pæling sko

2010-09-16T10:33:00.000-07:00

Mig hefur hinsvegar aldrei langað neitt sérstaklega að vera Rocky Balboa. Meira bara að byrja með honum.

Knocking on heavens door

2010-09-09T16:28:00.000-07:00

Mig langaði ekki að byrja með Axl Rose þegar ég var 15 ára. Mig langaði að vera Axl Rose. Þess vegna gekk ég um í ermalausum bol og rifnum gallabuxum með tóbaksklút um hárið og skyrtuna um mig miðja. Ég eyddi heilu kvöldunum við að slamma með strákunum á heimavistinni og mæmaði mjaðmahreyfingar Axl fullkomlega. Ég og nokkrir strákar í bekknum tróðum meira að segja upp ein litlu jólin og mæmuðum nokkur vel valin Guns n Roses lög. Næstu jól hafði tónlistarsmekkur minn þróast mikið og ég tróð upp sem Bubbi með Egó.

Brynja ég elska þig

2010-09-07T12:40:00.000-07:00

Takk fyrir frábær jákvæð viðbrögð Brynja. Kannski blogga ég bara fyrir þig.

Meira um stráka og skó

2010-09-03T05:51:00.001-07:00

Ég ætla að byrja að blogga aftur. Ég var að byrja í Háskóla Íslands og þarf að hafa eitthvað til að afvegaleiða mig frá námsefninu. Skrifa um skó og stráka á milli þess sem ég les um mælingar og mat sálfræðinga. Ég var einmitt að koma frá París þar sem ég spáði mikið í strákum og skóm. Komst yfir einn og tvö pör.

Ég er ekki dauð.

2010-03-01T14:15:00.000-08:00

Þó að Bruce sé vissulega kynþokkafullur þá er ég ekki dauð. Bara svona svo að það sé á hreinu.

Bruce Springsteen- I'm on Fire (live 1988)

2010-02-14T12:34:00.001-08:00

Kynþokkinn drepur mig.

Nokkuð sannspá eða hvað

2010-02-02T07:42:00.000-08:00

Ég var að fá þessa ritgerð sem ég skrifaði þegar ég var 15 ára í hendur.

Ég eftir 15 ár
Ég starfa sem fréttamaður hjá ríkissjónvarpinu. Ég er einnig með útvarpsþátt á útvarpsstöð sem var nýlega stofnuð. Að loknu grunnskólaprófi fór ég í Menntaskólann við Hamrahlíð, að tveimur vetrum loknum fór ég sem skiptinemi til Frakklands og var í ár. Ég tók stúdentspróf en tók mér 1. árs frí frá námi og starfaði þá við útvarpsstöðina Byljgan. Þá fór ég í fjölmiðlafræði í Háskólanum og lauk því námi á tilsettum tíma. Ég ferðaðist þá um víðan heim og lærði m.a. ljósmyndun í París og vann í dýragarði í Ástralíu. Síðan kom ég heim og kynntist þá unnusta mínum en það er ekki á döfinni að giftast eða eignast börn.

Þá er bara að sækja um á Bylgunni.

Metnaðurinn

2010-01-25T11:00:00.000-08:00

Stuttu eftir stúdentspróf fékk ég vinnu í nærfataverslun. Þá setti ég markið hátt og einsetti mér að vera ávallt í samstæðum nærfötum. Það gekk vel í þessa 3 mánuði sem ég entist í búðinni enda tók ég kaupið mitt að mestu út í dýrindis nærfatasettum. Nú tveimur háskólagráðum síðar hef ég fengið vinnu á leikskóla og set nú markið enn hærra. Ég hef einsett mér að vera alltaf í samstæðum sokkum OG ég hef einnig sett mér það markmið að nota meiri eyliner, oftar.

Ég vil nú samt ekki kvarta!

2010-01-22T13:59:00.000-08:00

Ég veit ekki hvað gerðist. Ég var svalur lífskúnstner og alheimsborgari fyrir svo stuttu síðan. Ég mældi götur milljónaborgar í Asíu. Borðaði núðlur, hrísgrjón og sushi með prjónum og drakk rauðar baunir með kókosmjólk og mangósafa með. Ég dáðist að litskrúðugum fiðrildum og drakk kaffið mitt undir pálmatrjám. Ég ferðaðist neðanjarðar með fjöldanum og gekk loftgöng. Ég vann að rannsókn í mikils metnum háskóla. Þar áður lærði ég við annan mikils metinn háskóla og hjólaði slök um stræti á meginlandi Evrópu. Ég sat á terrössum við canala og sötraði öl og vín. Keypti ávexti og blóm á markaðinum og borðaði ost og döðlur í garðinum. Nú bý ég í barnaherbergi, vinn á leikskóla og tala um börn og barneignir við vini og fjölskyldu. Ég bý í Vesturbænum og nenni ekki einu sinni niður í bæ. Ég er of þreytt eftir vinnuna og tími hvort sem er ekki að kaupa mér rauðvín á barnum. Kannski flyt ég bara aftur til útlanda. En ég gef þessu nú sjéns. Hér hefur maður alltaf þraukað og vel það. Ég þarf kannski bara að yngja aðeins upp í vinahópnum, finna mér húsnæði niður í bæ og banna barna samræður utan vinnu. Þá verður þetta kannski bara fínt, stórfínt.

2010-01-06T09:55:00.001-08:00

Hressleikinn lætur eitthvað standa á sér. Og skrifin. Þetta kemur kannski. Vonandi.

Rock on

2009-12-30T15:43:00.000-08:00

Gleðilegt nýtt ár kæru vinir og takk fyrir 2009. Ég stefni á að skrifa og vera hress 2010.

Berndsen - Lover In The Dark

2009-12-20T14:34:00.001-08:00

Skemmtilegt

Ohh jæja!

2009-12-09T01:32:00.000-08:00

Ég var að tala við leiðbeinandann minn í Amsterdam. Þeir eru ánægðir með mig en vilja samt að ég geri meiri tölfræði og bæti við og breyti og bla bla. Ég mun því eyða síðustu dögunum í Hong Kong við tölvuna í skólanum og trúlega einhverjum dögum heima á Íslandi. Oh jæja það gengur svo og við þessu að búast. Á sunnudagsmorguninn held ég heim á leið. Stoppa í London í tvo daga og verð svo á skeri á þriðjudagskvöld. Lifið heil.

Dagur 55 - Á sjéns í Tai O

2009-12-07T22:45:00.000-08:00

Ég fór ti þorpsins Tai O á Lantau eyju. Þorpið er lítið sjávarpláss þar sem mest lítið hefur breyst í aldanna rás. Húsin eru byggð á súlum í vatninu, þar eru engir bílar og gamalt fólk með kínahatta mælir göturnar. Það varð að vísu stórbruni þarna um árið og stór hluti húsanna brann. En þau voru reist aftur í vatninu en úr áli að þessu sinni. Ég labbaði lengi um þorpið þvert og endilangt og tók myndir. Ég hitti rosa skemmtilegan gamlan kall sem ég spjallaði lengi við. Hann sýndi mér myndir og hafði mikinn áhuga á lífi mínu á Íslandi og í Amsterdam. Þegar ég var farin að huga að heimferð fer annar maður að spjalla við mig. Sá var öllu yngri og reffilegri. Hann kynnti sig sem Pin Kee. Hann vildi endilega fylgja mér út að strætóstoppistöðinni og segja mér meira um þorpið. Við spjölluðum mikið og hann sagði mér að hann ynni við að gæda túrista um svæðið. Hann sagðist enn vera einhleypur en að hann byggi með öldruðum foreldrum sínum. Þegar líða fór að því að strætóinn kæmi sagði Pinky að þetta væri það sem kallað væri a romantic encounter og að hann vonaðist til þess að hitta einn daginn góða stúlku eins og mig. Það fór þá ekki svo að ég lenti ekki á sjéns í Hong Kong. Myndir:

Kærastinn minn

Reynt að halda öndunum góðum

Í bænahúsi

Álkofi

Þurrkaður fiskur og rækjumauk

Konur selja fisk og ræða málin

Traustar undirstöður

Þorpið

Farartæki

Dagur 54

2009-12-06T03:42:00.000-08:00

Ég borða sunnudags Dim sumið mitt. Sit enn með hundruðum kínverja í risastórum sal. Það er einhver hátíðleg stemmning í loftinu. Salurinn svo fallega bleikur og rauður og það er búið að skreyta hann með blöðrum. Ég ímynda mér að ef ég ætlaði að eyða jólunum hér þá myndi ég borða hér á aðfangadagskvöld. Eða í hádeginu á jóladag. Ég panta mér fimm rétti og borga einhvern þúsunda kall fyrir. Það er afsláttur eftir klukkan tvö. Svo fer ég á kaffihúsið mitt sötra latte og hangi. Í kvöld ætla ég að kaupa mér kók og snakk og horfa á Simpson myndina sem er í sjónvarpinu. Ég er mjög spennt.

Dagur 53

2009-12-06T03:30:00.000-08:00

Ég vakna með sting í auganu. Uppgefin eftir allt adrenalín flæðið í gær. Tek því rólega fram eftir degi. Held svo út í hverfið mitt að versla. Jólagjafir handa mér og fólkinu mínu. Ég kaupi mér skó og kjól. Ég er búin að eyða ótrúlega miklum tíma á mörkuðum og í búðum og verslunarmiðstöðvum hér. When in Rome do as the Romans do. Ég er búin að setja mér áramótaheit. Ekki versla. Ekki fara í kringluna. Enda verður trúlega búið að loka kreditkortinu mínu fljótlega.
Mig er búið að langa lengi í hring sem ég get alltaf verið með. Einhvern svona hversdags, kúl, sem er ég. Loksins fann ég hann:

Þetta er mjög algengt þema í skartgripum hér. Ég hef séð marga hringa með þessu munstri, eyrnalokka, hárspennur og hálsmen. Þetta munstur og svo munstur eins og bandaríski fáninn. Merkilegt.

Dagur 52

2009-12-06T02:20:00.000-08:00

Ég sprett upp klukkan átta. Undir venjulegum kringumstæðum er þetta langur og sársaukafullur prósess hjá mér. Að vakna. En þetta eru engar venjulegar kringumstæður. Ég á stefnumót við risa pandabirni í dag. Ég er mega spennt. Ég hef aldrei áður séð pandabjörn og þetta gæti verið mitt eina tækifæri í lífinu til að sjá svona skepnu læf. Ég er mætt í dýra/skemmtigarðinn rétt eftir opnun klukkan hálf tíu. Strunsa beint að heimili bjarnanna. Einhver sagði mér að best væri að vera mættur snemma til að sjá þá up close and personal. Þegar þeir borða morgunmatinn sinn. Annars sofa þeir víst mikið yfir daginn og eru ekkert að sýna sig. Ég verð ekki fyrir vonbrigðum. Ein dúllan situr beint fyrir framan mig og gæðir sér á bambus. Svo kemur önnur, Jia Jia. Þrjátíu og eins árs pía, feit og fín. Ég hangi lengi með pöndunum. En svo verð ég svöng og kaffiþyrst og langar út í sólina að leika mér. Ég fæ mér kaffi og möffins og held svo af stað að skoða furðufiska og fleiri exótísk dýr. Ég ákveð að skella mér í parísarhjólið. Sjiii hvað ég er lofthrædd. En gaman. Ég fer í annað tæki. Og annað. Og annað. Og hlæ. Og hlæ. Og úr því að ég er byrjuð þá fer ég líka í rússíbanann. Námu lestina. Skröltandi lítil lest máluð ryðrauð til að auka áhrif. Áður en lestin lagði af stað hugsaði ég í alvörunni um að ég hefði nú átt að hringja í mömmu svona í síðasta sinn og að hver myndi nú erfa mig. Eða öllu heldur hver myndi lenda í því að borga skuldirnar mínar og ganga í skónum mínum. Ég hef aldrei lent í öðru eins. Eftir rússíbanann horfi ég á höfrunga og sæljón leika listir sínar og enda svo daginn á að fara í annan snúrubíl með stórkostlegu útsýni. Á þessum tímapunkti var lofthræðslan í lágmarki. Ég var búin að sjokkera hana úr mér allri. Mikið er gaman að leika sér. Eins og barn. Myndir:

Dúlla að borða bambus í morgunmat. Þeir nota framloppurnar eins og hendur. Eru með fimm klær og svo auka þumal sem auðveldar þeim að halda á matnum sínum.

Dúlla að fá sér vatn.

Þetta er Jia Jia. Hún er fædd 1978 og er því 31 árs. Hæð: 151 cm. Þyngd: 80-85 kíló. Persónuleiki: Róleg og skapgóð. Miklir og góðir móðureiginleikar.

Þetta er Gunnhildur. Hún er fædd 1977 og er því 32 ára. Hæð: 180 cm. Þyngd: Ekki vitað en trúlega einhversstaðar á milli 65 og 75 kíló. Persónuleiki: Oftast ljúf og góð en á til að vera nokkuð tryllt og týnd í lífinu. Yfir meðal greind. Þykir ekki henta til undaneldis en hugsar um afkvæmi annarra líkt og væru þau hennar eigin.

Gott kaffi og fallegt útsýni. Það glittir í snúrubílinn þarna í hlíðinni í gegnum mengunar móðuna.

Skíthrædd í parísarhjólinu. Ég er svo ánægð með nýju gleraugun að ég bara tek og tek myndir af sjálfi mér.

Dagur 51

2009-12-06T00:49:00.000-08:00

Það er gaman að vera búin með verkefnið. það er gaman að vera túristi. Í dag fór ég til Lamma og skoðaði stærsta brons Búdda líkneski sem er útivið. Já takið eftir að ég segi brons og útivið. Það eru víst til miklu stærri líkneski en þetta er úr bronsi og úti. Og bara nokkuð gaman að sjá. Eitt af því sem maður gerir sem túristi í Hong Kong. Tekur snúru bíl (cable car) upp í hæðirnar á Lamma eyju og myndar Búdda. Snúru bíllinn er brjálaður. 30 mínútna ferðalag á snúru upp yfir sjó og fjöllum. Mikið ævintýri fyrir lofthræddar kellingar eins og mig. Myndir:

Lagt af stað í ferðalag í snúrubíl

Stjörf af hræðslu en reyni að brosa í gegnum tárin. Vænn samferðamaður tók mynd.

Hangi á stúru yfir firði

Yfir fjöllunum. Búdda blasir við í fjarska.

Einhver svona búdda týpa. Hæsta fjall Hong Kong í baksýn. Ég er að velta því fyrir mér að tölta þarna upp.

Þarna erann Búdda.

Hof.

Inní hofi.

Ágætis hatta úrval.

Fleiri hattar og ég.

Hattur og ég.

Merry christmas.

Búin í bili bráðum bráðum alveg búin

2009-12-01T08:45:00.000-08:00

Jessúss minn ég verð að viðurkenna að ég er búin að vera drullustressuð undanfarið og hef ekki notið lífsins neitt sérstaklega. Maður þarf að hafa pínulítið fyrir því að klára mastersgráðu, þó að maður sé í Hong Kong. En nú er ég búin að senda skýrsluna frá mér og við tekur betri tíð með blóm í haga, pandabjörnum, risastórum búddalíkneskjum, jólagjafainnkaupum og göngu og strandferðum. Þetta var reyndar bara fyrsta kastið af skýrslunni en hún er svo djöfulli löng og leiðinleg að leiðbeinendurnir hljóta að taka sér nokkra daga í að fara yfir hana. Á meðan ætla ég að slaka og skoða. Svo er bara að vona að þeir séu komnir í góðan jóla gír og séu hressir og glaðir og til í að gefa mér bara sæmilega einkunn án þess að ég þurfi að breyta mjög miklu. En nú er ég búin að sitja við í aaallan dag og fram á nótt við skýrsluskrif og ætla heim að baða mig og fara svo kannski bara að sofa.

Peter

2009-11-30T03:44:00.000-08:00

Ég á orðið uppáhalds kínverskan hérna rétt handan við hornið. Þetta er svona lókal búlla en óvenju snyrtileg og með hágæða gómsætan mat á góðu verði. Held ég gæti sátt borðað þarna á hverjum degi það sem eftir lifir Hong Kong dvalar. Eða bara það sem eftir lifir ef að út í það er farið. Þar sem ég sat þarna í hádeginu í gær, starði út í tómið og beið eftir nautakjötinu og hrísgrjónunum mínum kemur vestrænn maður inn á staðinn og er vísað til sætis við hliðina á mér. Ég sit steinþegjandi og held áfram að stara út í tómið. Maðurinn sat lengi vel og starði steinþegjandi út í tómið á meðan hann beið eftir rækjunum sínum. Svo gafst hann upp á þögninni og tóminu kynnti sig sem Peter og sagðist alltaf reyna að koma á þennan stað þegar hann er í Hong Kong. Í ljós kom að Peter er svona ljómandi skemmtilegur breskur flugmaður sem býr í Bretlandi og Frakklandi. Ef hann væri svona 20 árum yngri hefði ég trúlofast honum á staðnum og flutt í húsið hans í Frakklandi. Farið á dansnámskeið og enn eitt frönskunámskeiðið. Lært tennis og að tefla. Æft mig í franskri matargerð, skrifað bók, bækur og saumað og prjónað föt. Farið með kreditkortið hans Peters í verslunarferðir til Parísar og London. En nei nei 20 ár er 20 árum of mikið. Sorry Peter. Ég er á leiðinni í kuldan og kreppuna á Íslandi.

Me and Bruce Lee

2009-11-28T01:05:00.000-08:00

Ég er búin að afreka mikið síðustu vikuna. Hef reiknað og skrifað eins og vindurinn. Er alveg að verða búin. Með fyrstu lotu. Ætla að senda skýrsluna til leiðbeinandanna á mánudaginn. Fæ þetta svo trúlega til baka með breytingartillögum og gagnrýni. Vonandi þarf ég ekki að breyta miklu. En maður veit aldrei með þetta lið. Eins og er er mér nett sama um gæði og einkunn. Ég vil bara klára þetta helv.... Svo fór ég á stefnumót við styttuna af Bruce Lee. Lét að sjálfsögðu taka mynd af mér með kauða.

Það voru fleiri sem létu mynda sig með meistaranum.

Svo tók ég myndir af jólaljósunum. Hér skreyta þeir að sjálfsögðu með því að neonþekja heilu háhýsin með jólamyndum.

Sjáum hvað setur

2009-11-21T05:10:00.000-08:00

Ég fer frá Hong Kong eftir þrjár vikur. Þrjár vikur! Ég er búin að vera hér í fimm vikur. Sjiii. Lífið er búið að vera óþarflega hversdagslegt undanfarna viku. Skóli, borða, sjónvarp, sofa. Lægð. Það er líka búin að vera lægð yfir landinu og mjög kalt. Hitinn er búinn að fara niður í 12 gráður. Og ég get alveg sagt ykkur að það er skítakuldi þegar rakinn er hátt í 100%. Fólk hér er ekki vant svona kulda og ég ekki heldur. Ég er svei mér þá farin að kvíða kuldanum á skeri. Ég á eftir að frjósa í hel. En nú á hitinn að rjúka upp aftur og ég held að ég rjúki upp líka. Eins gott að reyna að njóta sín síðustu vikurnar hérna suðurfrá. Ég þarf reyndar að vera rosa dugleg að og klára skýrsluna mína. Ætla að einbeita mér 100% að henni í næstu viku og vita svo hvort ég get ekki slakað á skólavinnu síðustu dagana. Ég er búin að setja Víetnam/Tælands draumana á hold eins og er. Á of lítinn tíma og pening. Það er ekki gefins að fljúga frá Hong Kong. En ég ætla að sjá til. Kannski klára ég verkefnið á met tíma. Kannski dett ég niður á ódýrt flug. Kannski ákveður master card að vera örlátt. Sjáum hvað setur.

Sunnudagur í Hong Kong

2009-11-15T02:00:00.000-08:00

Það er skítaveður þennan sunnudag í Hong Kong. Rigning. Ég sit og bíð eftir síðasta Dim sum réttinum mínum. Ég er búin að fá rækju dumplings, gufusoðna svampköku og dumplings með svínakjöti Shanghai style. Skrítinn matur en góður. Fólk fær sér Dim Sum í hádeginu með teinu sínu. Og ég líka, loksins. Ég var alltaf eitthvað að vesenast með það hvar ég ætti að fá mér dim sum en rakst svo á bók í gær sem mælir með góðum veitingastöðum með góð verð. Þar var mælt með kantónskum stað beint á móti þar sem ég á heima! Þannig að núna sit ég í stórum sal á fjórðu hæð ásamt hundruðum kínverja. Allir að borða sunnudags dim sumið með fjölskyldunum sínum. Stemmning. Á eftir ætla ég að tylla mér á kaffihús og stimpla þessi orð í tölvuna. Athuga svo hvort ég finni flug til Víetnam eða Tælands á viðráðanlegu verði. Ég er allt í einu komin með þá flugu í höfuðið að fara til Tælands á matreiðslunámskeið í staðinn fyrir að fara til Víetnam. Ég er orðin nett obbsessed af asískum mat eftir þennan mánuð hér. Ég á stundum í erfiðleikum með að sofna af því ég er svo spennt yfir hvað skyldi vera í matinn hjá mér á morgun. Skyldi það verða japanskt ramen eða shushi, hainanese kjúklingur, tælenskt kurrí, víetnamskur lemongrass kjiklingur eða lókal núðlur. Skyldi ég skola kræsingunum niður með víetnömsku lime tei, mangósafa, kókosmjólk með rauðum baunum, grænu jasmine tei eða bara heitu vatni. Þetta er spennandi líf sem ég lifi!
Á föstudagskvöldið buðu systurnar Sally og Sandy mér upp á sushi í Tsim Sha Tsui. Við tókum The Star ferry yfir til Kowloon og borðuðum stórkostlegt sushi og rauðan hrísgrjónagraut með kókosmjólk, mangóbitum og mangóís í eftirmat. Stórkostlegur matur. Sandy systir Sally er Íslandsvinur mikill og er að plana sína aðra ferð til Íslands 2011. Hún var boðuð í útvarpsviðtal um daginn þegar það fréttist að McDonalds hefði gefist upp á Íslandi. Það þótti nokkuð fréttnæmt hér í borg þar sem McDonalds er með útibú á hverju götuhorni.
Nú er síðasti rétturinn loksins kominn. Illa útilítandi en ákaflega bragðgóð soðin svínarif í svartbaunasósu mmm.
Annars er merkilegt hvað fólk hérna veit mikið um Ísland. Eldri herramaður sem aðstoðaði mig í gleraugnabúðinni sagði að Ísland væri mjög frægt land. Félagi hans kom svo askvaðandi fram þegar hann heyrði að ég væri frá Íslandi og sagðist hafa ferðast um Ísland fyrir nokkrum árum. Félaginn var greinilega mjög heitur fyrir mér. Ég sá það og heyrði þrátt fyrir að hann væri með grímu fyrir vitunum. Hann var með mjög falleg brún augu sem sögðu allt sem segja þarf. Þeir félagarnir voru svo almennilegir að ég gat ekki annað en verslað við þá ný gleraugu. Ó já!
Í gær gekk ég frá háskólanum upp The Peak. Skemmtileg klukkutíma ganga upp skógi vaxnar hlíðar. Frá The Peak er stórkostlegt útsýni yfir Hong Kong Island (næst okkur á myndinni), Kowloon (hinu megin við Victoria Harbour) og The New Territories (byggð og græn svæði fyrir aftan Kowloon). Ég bý þarna hægra megin á myndinni einhversstaðar :)

Ég er sem sagt búin að afreka margt og mikið þessa helgi. Sigla yfir Victoria Harbor með The Star Ferry, fara upp The Peak og borða Dim sum.

Dagar 26 og 27

2009-11-10T02:46:00.000-08:00

Skóladagar. Leiðinlegir skóladagar. Ég er að reyna að gera tölfræðina fyrir þessa blessuðu rannsókn. En sit föst. Ég fer út að hlaupa í garðinum. Finnst það mikið afrek. Ég ætla að drífa mig í sund í fyrramálið. Já ég skal.

Dagur 25 - Sunnudagur

2009-11-10T02:43:00.000-08:00

Planið var að fara á ströndina í Repulse Bay eða Deep Water Bay. En svo er bara skýjað og þá nenni ég ekki á ströndina. Held því í kringluna. Vopnuð visakorti. Kaupi mér strigaskó og jakka! Gott hjá mér.

Dagur 24

2009-11-10T02:06:00.000-08:00

Ég fór í gönguferð í Sai Kung með þremur stúlkum úr skólanum. Gaman að eyða laugardegi úti í náttúrunni með fólki. Geðveikt veður og fallegt svæði. Fiðrildin klikkuð. Ég dýrka öll þessi fiðrildi flögrandi um allt. Ég stoppaði stundum og gapti bara, þau voru svo mörg og svo stór og svo falleg og heillandi. Eftir gönguferðina fórum við og borðuðum Hong Kong mat. Núðlur með tómatsósu, Eggaldin með svínahakki, kjúkling og hrísgrjón. Góður og spennandi matur. Hér eru nokkrar myndir:

Á uppleið

Nýja vinkona mín

Fallegt

Ferðafélagarnir

Ég er aðeins stærri

Að koma frá Tsam Chuk Wan

Bananatré í blóma

Sally í Sai Kung þorpi

Fiskisalar

Viðskipti

Flottur

Á heimleið

Fiskisala í fullum gangi. Svo kom löggan og heilbrigðiseftirlitið og allir reknir í burtu.

Félagi

Dagur 23

2009-11-10T02:05:00.001-08:00

Ég er eitthvað farin að slaka á í dagbókarfærslunum. Held að það verði varla daglegar færslur úr þessu.

Myndir 4 - dagur í garðinum

2009-11-05T04:11:00.000-08:00

Vinnandi konur

Vinnandi konur undir pálmatrjám, borgarbókasafnið í baksýn

Söngvari og bassaleikari Nuclear

Nuclear, megakúl

Aðdáandi

Man ekki hvað þessi hljómsveit heitir en það var eitthvað rosa svalt, kannski Day eða Rednoon eða Broken Lighter

Þessi dró viskípela upp úr töskunni sinni og fékk sér góðan gúlsopa. Ég var svolítið svekkt að hann bauð mér ekki með sér. Ég fór fljótlega eftir það.

Myndir 3 - Lamma

2009-11-05T03:54:00.000-08:00

Hugguleg strönd á Lamma

Lamma skrímslið

Blóm

Lamma

Gömlu grænu í einni af sínum síðustu gönguferðum

Moi

Bærinn hans Barry

Í litla skrítna Lo So Shing þorpi

Gatan í Lo So Shing

Hamur

Kínverskir strandverðir á Lo So Shing strönd að pakka saman fyrir veturinn

Á ströndinni

Á ströndinni

Á ströndinni

To the beach to the beach

Stærsta og viðbjóðslegasta könguló sem ég hef séð

Lo So Shing

Ég að pósa fyrir sjálfa mig á Lamma

Stelpurnar í þorpinu

Í matinn er þetta helst: Rækjur, smokkfiskur, hörpuskel, hrísgrjón, steikt grænmeti, bjór

Í matinn er þetta helst: Fiskar bíða þess að vera borðaðir

Dagar 20, 21 og 22

2009-11-05T03:32:00.000-08:00

Ég er í skólanum. Hlutirnir eru farnir að vera örlítið hversdagslegri. Ég vakna um níu leitið, snúsa í óákveðinn tíma og drösla mér svo á fætur, borða banana í morgunmat og tek strætó í skólann. Fæ mér kaffi á Starbucks í skólanum sem selur fínt kaffi á mun betri prís en annarsstaðar í borginni. Ég er hættulega heit fyrir frappucino sem er eins og heil máltíð með súkkulaði eða karamellu og rjóma og öllusaman mmmm. Hangi í skólanum til fimm, sex og tek svo strætó heim. Tsijlla bara á kvöldin. Fæ mér eitthvað gott að borða, les og skrifa og horfi á heimildarmyndir í sjónvarpinu.
Ég er flutt í annað herbergi. Nú er ég með eigið baðherbergi. Sem ég er massa ánægð með því að ég er ekki að borga fyrir það. En á móti kemur að ég er ekki með internet á herberginu og eldhúsaðstaðan er í formi ísskáps. Ég nenni ekki að pirra mig á hostelgæjanum sem viriðist hafa tímaskyn eins og fjögurra ára barn. Á morgun er framtíðin. Á morgun kemur internet, á morgun verður eldhúsið tilbúið, á morgun geturðu skipt um herbergi. Í gær er fortíðin. Í dag er núna. Ég hangi allavegana ekki á facebook á kvöldin meðan ég hef ekki internet og það var hvort sem ekki planið að vera heima að elda á meðan ég er hérna.
Á miðvikudaginn fékk ég síðasta þátttakandann minn. 81 á 8 dögum. Ljómandi gott þakka mér fyrir.
Í dag fimmtudag byrja ég að reikna og mér virðist við fyrstu sín að ég sé að fá helvíti fínar niðurstöður bara, jessss! Ég fagna því með því að fara á bar í Soho og fá mér minn fyrsta barbjór í Hong Kong, Carlsberg, Hong Kongarar eru mikið fyrir Carlsberg. Ég er mikið fyrir Carlsberg.

Dagur 19 - Í fréttum er þetta helst

2009-11-05T03:10:00.001-08:00

Ég les South China Morning Post með morgunkaffinu mínu, á Starbucks! Í fréttum er þetta helst: Himinhátt húsnæðisverð á himinháum íbúðum í Hong Kong. Hér seldist nýlega dýrasta íbúð í Asíu. Og venjulegt fólk hefur ekki lengur efni á að eignast húsnæði. Það snjóaði fyrir norðan í nótt, í Beijing og þar. Snjókoman var að hluta til af veðramanna völdum. Vildu úrkomu vegna þurrka. En svo fer auðvitað allt úr skorðum þegar snjóar smá. Konur geta nú tekið 70% lán fyrir handtöskum. Svokölluðum, Bags of Money. Jafnvel notuðum. Já það er mikil fjárfesting að eignast þessa Gucci tösku. Mikið er fjallað um glæpakvendi eitt á meginlandinu. Hún var forsprakki glæpagengis sem hélt úti stórkostlegri fjárhættuspilastarfsemi og allskyns undirheima glæpum undir verndarvæng lögreglunnar. Sagan segir að þetta 46 ára glæpakvendi hafi átt allt að 16 elskhuga. Allt ungir undirmenn hennar. Fílana. Á forsíðunni er frétt um að stóraukið hlutfall gamalmenna á meginlandinu sé orðið mikið vandamál. Ekkert kerfi tryggir afkomu þessa fólks. Það hefur engan ellilífeyri og ekki neitt. Þetta minnir mig á það sem hefur truflað mig einna mest síðan ég kom hingað en það eru betlararnir. Þeir eru ekki mjög margir eða ágengir en það er sú staðreynd að það virðist aðallega vera fatlað fólk sem þarf að betla hér. Ég svaf ekki eina nóttina því á heimleiðinni sá ég tvo svo hræðilega fatlaða og afskræmda menn vera að betla. Það er eitthvað hræðilega rotið við samfélag þar sem fatlaðir þurfa að liggja á götum úti og snýkja pening á meðan þeir heilbrigðu strunsa um götur í verslunarmaniu með CK og DK pokana sína.
Áður en ég fór heim úr skólanum varaði aðstoðakona leiðbeinandans míns við því að það væri búist við að hitastigið hrapaði á morgun. Niður í svona tuttugu gráður! Jahá! Ég ákvað að labba niður í bæ og taka metróið heim. Ég var eini hvíti maðurinn í troðfullum vagninum. Ég gnæfði yfir alla, nema eina svarta manninn. Hann var í stuttbuxum og hlýrabol og hélt á körfubolta.

Dagur 18 – Sunnudagur

2009-11-02T20:02:00.000-08:00

Letidgur. Ég sef út, les í bælinu, fæ mér síðbúinn morgunverð og rölti út í Victoria Park. Sunnudagar eru merkilegir dagar í garðinum því þá fyllist hann af indónesískum vinnukonum. Þessar konur vinna fyrir ríka fólkið sem er svo almennilegt að hleypa þeim út á sunnudögum. Þá þyrpast þær í flokkum niður í bæ og í Victoria Park. Svo sitja þær tímunum saman á teppum, borða, drekka, spjalla, spila og hvíla sig. Í garðinum voru líka rokktóleikar, jess! Þar spiluðu meðal annars hljómsveitirnar Broken Lighter, Rednoon og Nuclear. Krádið gengur af göflunum þegar Nuclear byrja að spila. Þeir eru með rosalegar hárgreiðslur og góð múv, allir í takt. Ég stoppa lengi á tónleikunum og hangi með hinum unglingunum. Ég sé svolítið eftir að vera í svona litskrúðugum fötum og langar að fara eftir tónleikana og kaupa mér svört föt og Dr. Martins. Kannski fer ég seinna en eftir tónleikana fer ég í bíó á myndina Prince of Tears. Taiwönsk mynd um kommúnistaveiðar á sjötta áratugnum. Mikið drama, ágæt mynd. Ég þamba kók með poppinu og ligg andvaka fram á miðja nótt, andskotans koffín skoffín.

Dagur 17 – Laugardagur til Lamma

2009-11-02T19:50:00.000-08:00

Ég vakna löngu fyrir hádegi og geri mig klára í báts-, göngu- og strand-ferðalag til Lamma eyju. Ég er alltaf alltof lengi að hafa mig til á morgnana og klukkan er að nálgast hádegi loksins þegar ég drulla mér út með nesti í nýjum bakpoka en í gömlum skóm. Ég tek metróið niður í bæ og labba svo örugglega í hátt í tíu mínútur í loftgöngum niður að höfn. Ég tefst á bryggjunni því þar er skemmtileg lítil bókabúð sem ég tek mér góðan tíma í að skoða. Ég er sjúk í lestur þessa dagana. Ég missi af ferjunni en það er allt í lagi, ég tek bara næstu. Svo kaupi ég mér líka skemmtilega bók sem ég get lesið á meðan ég bíð. Kitchen Confidential, Adventures in the Culinary Underbelly eftir Anthony Bourdain. Frábær bók fyrir alla þá sem einhverntíman hafa unnið í veitingabransanum en líka bara fyrir áhugafólk um veitingabransann, mat og bókmenntir. Eldhússögur Anthonys eru hressandi hvíld frá Salander greyinu sem nú er farin að berjast við sænsku leyniþjónustuna, orðin svolítið þreytandi blessunin.
Eftir tuttugu mínútna bátsferð er ég komin til grænu fínu bíllausu Lamma með fjölskylduslóðanum og ljómandi strendur. Lamma hýsir líka ansi ljótt orkuver sem skemmir nú svolítið fyrir grænu bíllausu stemmningunni. En þetta er þó allavegana vindorkuver með good intentions, skömminni skárra en margt annað, þó ljótt sé. Ég geng fjölskylduslóðann frá einu þorpi í hitt þorpið. Það tekur mig um klukkutíma og þá er ég búin að ganga eyjuna allt að því endilanga. Ég tek mér góða ljósmyndapásur og dáist að ótrlúlega litskrúðugri og fjölbreyttri fiðrildaflórunni. Ég stoppa líka á huggulegri strönd, kaupi mér Carlsberg af gömlum kínverskum kalli og les. Þegar degi fer að halla lalla ég síðasta spölinn í hitt þorpið og labba götuna í bænum. Veiðimenn veitingahúsanna renna fyrir mig og ég narta í hjá nokkrum en bít loks á hjá Barry nokkrum Chan. Ég veit ekki hvort það er sú staðreynd að hann er haltur sem heillar mig, að hann virðist hálfblindur með sín þykku gleraugu eða sagan um að þetta sé veitingastaður móður hans sem sjái reyndar um eldamennskuna á staðnum ásamt bróður hans. Hann eigi þrjú systkini, hann sé þeirra yngstur. Kannski er það bara græðgin sem ræður för því hann bíður mér fimm rétta máltíð með drykk á ágætis prís. Ég fæ hjá Barry smokkfisk, rækjur, hörpuskel, steikt grænmeti, steikt hrísgrjón og bjór. Ágætis máltíð og ég afhendi yngsta syninum með glöðu geði seðilinn fyrir þessari dýrustu máltíð sem ég hef fengið í Hong Kong só far. Þegar ég kem aftur til borgarinnar er ég svolítð sorrý yfir að vera ekki að fara í Halloween partý með öllum hinum. Bærinn iðar af lífi og ég er ein og yfirgefin. Kaupi mér bara eina litla bjórdós og held ein heim í herbergið mitt. Allt verður samt gott þegar ég er komin heim með litlu bjórdósina og í ljós kemur að það er heimildarmynd um súmóglímu í sjónvarpinu. Miklu betra en eitthvað fyllerí niðrí bæ, ég fíla súmó.

Myndir 2

2009-11-01T02:31:00.000-08:00

Gatnamót í loftgöngum.

Birds nest and Gingseng street.

Hollywood Road Park.

Krakkar að æfa bardagalistir í Hollywood Road Park.

Pappírsdót.

Orkídeuhimnaríki.

Blómamarkaðurinn.

Fuglamarkaðurinn.

Þessi var að selja fuglamat. Iðandi skordýr, engisprettur og álíka góðgæti.

Fuglar.

Fuglar.

Varalituð og tilbúin í verslunarferð.

Dagur 17 - spurt og svarað

2009-10-30T07:12:00.000-07:00

Skóladagur. Ég er skólastelpa í stuttu pilsi í Hong Kong eða öllu heldur virðuleg rannsóknarkona í stuttu pilsi við einn virtasta háskóla heims. Það er búið að ganga frábærlega að fá þátttakendur, ég er búin að fá rúmlega 10 þátttakendur á dag þá sjö daga sem ég hef verið að. Í næstu viku tekur alvaran við þegar ég byrja á tölfræðinni og skýrslugerð. Takmarkið er að klára þetta í nóvember. Það ætti að vera vel gerlegt.
Ég er búin að fá mörg skemmtileg komment síðan ég byrjaði á þessari HK dagbók. Ég gleðst alltaf alveg hrikalega mikið þegar ég fæ komment og ég vil nota þetta tækifæri til að þakka kærlega fyrir mig. Ég vil einnig nota þetta tækifæri til að svara nokkrum spurningum sem mér hafa borist.
SPURT OG SVARAÐ 1
Dísa systir spyr: Eru allar Gucci töskurnar ekta? Líka þessi sem amman með sex fingur á hægri hendi var með á öxlinni í rútunni? Nei trúlega eru nú fæstar Gucci töskurnar og fæstir CK bolirnir ekta. En maður sér samt ótrúlega mikið af fólki vera að versla í alvöru búðunum sem eru æði víða. Ég held að fólk hér og víðar í Asíu leggi mikið uppúr að eiga dýrustu og fínustu merkin, þó ekki sé nema kannski einn bol eða eina tösku. Vinkona mín frá Taiwan fræddi mig einu sinni um þetta. Hún var að spyrja mig hvaða merki væri vinsælast á Íslandi. Ég sagðist halda að það væri bara Diesel eða eitthvað svoleiðis. Henni fannst skrítið að það væri ekki Chanel eða Prada. Hún var í París að gera heila vísindarannsókn um þetta. Merkileg fræði þar.
Ása (Ása Björk eða?) spyr: Hvað ertu að rannsaka? Nú, það sem ég er að skoða er niðurlæging. Tilgátan er að fólk í Hong Kong finni til meiri niðurlægingar og meiri neikvæðra tilfinninga þegar hópurinn þeirra verður fyrir niðurlægingu en fólk í Hollandi. Hópurinn, merkir í minni rannsókn fjölskyldan eða þjóðin. Ég býst við þessu af því að fólk hér á að vera meira collectivistic en fólk í Hollandi. Þetta tengist því að fólki hér fyrir austan er meira umhugað um heiður hópsins á meðan fólki fyrir vestan er meira umhugað um eigin heiður. Það kemur í ljós á næstu vikum hvort eitthvað sé til í þessu.
Sigrún spyr: Ert ekki orðin sjúklega brún? Neei ég læt það nú vera. Ég hef ekki legið það marga klukkutíma í sólinni og hef þá verið þakin þykku lagi sólarvarnar í síðdeigissólinni. Enginn alvöru brúnkumetnaður í gangi þannig.
Sigrún spyr: Er ekki dýrt að vera þarna? Jú það er dýrt. Aðallega vegna af því að það eru svo miklar freistingar til að losa sig við penginga allsstaðar. Á hverju götuhorni er hægt að kaupa sér ferskan ávaxtasafa, vöfflur og fiskibollur, ískaffi, núðluhús og veitingastaðir. Fatabúðir og ekki minnast einu sinni á skóbúðirnar. Útivistarbúðir, bókabúðir, dvd búðir, blaðasalar, bakarí, markaðir. Gleraugnabúðir. Myndavélabúðir. Allt er þetta þó nokkuð ódýrara en í Amsterdam eða Reykjavík. Verð á húsnæði og áfengi er himinhátt. Matur og almenningssamgöngur eru á mjög góðu verði.
Sigrún spyr: Ertu búin að tala við einhvern í meira en 5 mínútur? Já já ég er allavegana búin að eiga í svona fimm samræðum. Aðstoðarkona leiðbeinandans er hress stúlka sem ég er búin að spjalla aðeins við. Ég þarf þó að fara að troða mér meira upp á hana. Hún er að plana gönguferð með mér og fleirum um næstu helgi. Ég er rosa spennt fyrir því.
Ég var búin að segja frá litla manninum á prammanum. Í sömu ferð spjallaði ég líka við hressa barstelpu á surfarabarnum. Ég sagðist vera að spá í að fara til Víetnam og hún mælti með því. Gaf mér góð ráð. Varðandi Víetnam þá er ég sjúklega spennt fyrir að fara þangað. Stefni á viku til tvær áður en ég held heim í Desember. Einhver memm?
Nú og svo hitti ég þrjá litla sæta gaura frá Filippseyjum á hostelinu. Þeir töluðu smá ensku og þeir buðu mér bjór sem ég þáði. Það var einn sá alversti bjór sem ég hef smakkað. Þeir voru hressir að horfa á einhver dansatriði á youtube. Þegar þeir sögðust vera hér til að taka þátt í keppni þá gerði ég ráð fyrir að þeir væru að taka þátt í so you think you can dance eða Asia's got talent og spurði þá hvort þeir væru mikið fyrir að dansa. Þeir sögðust nú dansa aðeins. Seinna kom í ljós að þeir voru hér í alþjóðlegri siglingakeppni sem þeir hvorki meira né minna en unnu. Mínir menn. Aðstoðarkona leiðbeiandans var að vinna á þessari sömu keppni og hitti þessa gaura líka, sömu helgina! Hong Kong er pínulítið pleis. Heimurinn er pínulítið pleis.
Nú og svo hitti ég auðvitað Peter. Ýkt hressan Kanadamann sem byrjaði að spjalla í lyftunni á hostelinu. Góð týpa með gullkeðju sem þambaði diet kók úr tveggja lítra brúsa á meðan við spjölluðum. Hann er Kínaáhugamaður sem hefur verið með annan fótinn á meginlandinu í þrjú ár að læra kínversku. Sagðist vera í Hong Kong í atvinnuviðtölum. Væri að leita sér að vinnu sem einhverskonar consultant í fjármálaheiminum. Gangi honum vel, ég myndi ekki ráða Peter kallinn. En hann gaf mér allavegana góð ráð varðandi símakaup og lét mig svo hafa símanúmerið sitt. Mitt fyrsta símanúmer í Hong Kong, júhú!
Fleira var það ekki í bili heillin.

Dagur 16

2009-10-29T06:10:00.000-07:00

Hversdagur. Skóladagur. Ég er búin með Braga og hef fest kaup á síðustu bók Larssons.
Um helgina ætla ég í gönguferð á eyjunni Lamma. Í næstu viku ætla ég að byrja á skýrslunni minni. Þegar hún er búin verð ég meistari í vísindum.

Dagur 15

2009-10-29T06:06:00.000-07:00

Ég er búin að vera hér í tvær vikur! Ó boj hvað tíminn líður. Mér finnst ég vera nýkomin. Ég er ekki enn búin að fara upp The Peak. Ekki búin að fá mér Dim Sum. Ekki búin að læra stakt orð í Kantónsku. En ég er samt búin að fara víða, fá mér margt og læra ýmislegt.

Dagur 14

2009-10-29T05:58:00.000-07:00

Skóladagur. Afar rólegur skóladagur. Aðeins einn þátttakandi. Það er allt í lagi því að fullt af fólki er búið að skrá sig á morgun og hinn og hinn. Ég slæ inn data og fer svo og fæ mér stóran kaffibolla, sest undir pálmatré og les enn um Salander. Klára bók tvö.
Eftir skóla fer ég aftur til Mong Kok. Fékk ekki nóg í gær. Ég er að plana gönguferðir komandi helgar og vantar bakpoka og buxur. Finn fljótlega ódýran poka og buxur. Ég er reddí í göngur jess!
Ég sef ekki fyrir kaffiþambi dagsins og les Gæludýr Braga Ólafs fram á nótt. Fyndin bók. Góð bók.

Dagur 13 - Mánudagur

2009-10-29T05:40:00.000-07:00

Það er frídagur í Kína, enginn skóli. Ég þarf að fara í leiðangur að kaupa mér síma. Gamli minn dó daginn fyrir brottför frá Amsterdam. Góð vinkona mín missti hann í gólfið. Hans hinsta fall.
Ég ætla að fara í Mong Kok hverfi á Kowloon til að versla nýjan síma. Þangað fer ósnobbaður lókallinn víst til að versla föt og skó og raftæki, þar fæst víst allt milli himins og jarðar.
Ég ákveð að reyna að pæja mig aðeins fyrir verslunarferðina, pimpa mig upp eins og Linda orðar það. Set á mig eldrautt naglalakk og varalit, fer í stuttara pils en stutt og í nýju ballerínurnar.
Það er stuð í Mong Kok og jessúss minn úrvalið er yfirþyrmandi. Þarna eru margir skemmtilegir markaðir og ég byrja á að fara á blómamarkaðinn, svo á fuglamarkaðinn, the ladies market og loks á kvöldmarkaðinn. Ég ráfa lengi á milli skóbúða. Langar í nýja strigaskó. Gömlu grænu eru að syngja sitt síðasta og ég skammast mín svolítið fyrir þá. Strigaskóbúðirnar eru þarna í röðum, í tugatali, jafnvel hundraða. En ég er heppin, engir skór sem mér líst á eru til í stærð 40. Ekki gert ráð fyrir svona stórfættum konum. Einn afgreiðslumaðurinn fékk næstum því hláturskast þegar ég bað um að fá að máta skó í 41, "for you, for a lady!" Ég
Símabúðir eru næstar á dagskrá. Þær eru hér líka í tugatali. Mig langar sjúklega í i-phone en budgetið leifir bara síma til að hringja úr og senda sms. Sessagt ódýran og ekkert vesen. Ég ákveð að velja mér bara krúttlegasta símann í ódýru deildinni held heim á leið með hvíta og fjólubláa nokia dúllu.
Þegar ég kem heim er ég löngu búin að éta af mér varalitinn og naglalakkið er strax byrjað að flagna. Ég er úfin og uppgefin. Það tekur á að versla.

Dagur 12 - sunnudagur

2009-10-26T07:39:00.001-07:00

Ég velti því fyrir mér að skella mér í aðra eyjarferð en er of löt. Ég tek rútuna til Shek O. Ligg í letikasti á ströndinni, dorma og les um Salander og Blomkvist, spennan magnast. Ég fæ mér einn sundsprett sem ég nýt ekki til fullnustu þar sem ég virðist vera að þróa með mér netta hákarla og marglyttu fóbíu. Það þýðir auðvitað ekkert. Ég kaupi mér rándýran kaffibolla á strandbarnum. Verð að fæða litla kaffiskrímslið, annars fæ ég hausverk. Annars var planið að drekka bara grænt te í Kína. Það gengur svona la la. Ég drekk te en líka kóka kóla og ískaffi. Bjór drekk ég ekki að ráði enda var bjórskrímlsið vel mett eftir síðustu vikurnar í Hollandi. Vel mett.
Ég held heim á leið og kem við í búðinni og kaupi núðlur og vatn í kvöldmatinn. Sæmilegasta máltíð nema hvað ég er auðvitað orðin sársvöng stuttu seinna. Ég freistast til að fara og fá mér einn late night kjúklingaborgara á Burger King. Þetta er eitthvað sem ég ætla ekki að leggja í vana minn. Þetta er samt svolítið mikið stemmningin hér. Allir alltaf úti að versla og borðandi skyndibita. Ég verð nú aðeins að fá að taka þátt í þessu öllusaman.

Dagur 11

2009-10-26T07:22:00.000-07:00

Tími til kominn að fara í bátsferð til einnar af the outlying islands. Cheung Chan verður fyrir valinu. Bátsferðin tekur um 40 mínútur. Á eyjunni tekur við iðandi smábæjarlíf og blómstrandi túrismi. Ég byrja á að labba aðeins um bæinn, höfnina. Þar er mikið um að vera, fullt af smábátum og fólki. Ég sest á einn af mörgum veitingastöðum við höfnina og panta mér kóka kóla, hrísgrjón, hörpuskel og brokkólí. Ekki besti matur sem ég hef fengið í Kína en stemmningin og útsýnið bæta upp fyrir miðlungsmat. Eftir matinn rölti ég södd og sæl á ströndina. Aðalströndin á eyjunni finnst mér ekki spennandi og ég finn aðra minni og meira sjarmerandi. Fæ mér sundsprett. Sjórinn umhverfis ströndina er afgirtur með hákarlaneti. Mér finnst allt í einu örlítið óþægilegt að synda í sjónum. Vitandi að það gætu verið svangir hákarlar að svamla um innan seilingar. En ég læt mig hafa það og syndi út í pramma sem rétt innan við netið. Sest á prammann og sóla mig þar. Very næs thank you very much. Ungur kínverskur maður kemur og veitir mér félagsskap. Hann er nokkuð hress og vill ræða málin. Ég er líka hress og ræði málin, Ísland og ástæðu fyrir dvöl minni hér og svona. Ef hann væri ekki svona pínulítill myndi ég halda að ég væri á sjéns og biðja hann um að synda með mér í land og bjóða honum í drykk. En nei nei hann er dvergvaxinn og ég syndi ein í land. Sóla mig aðeins á ströndinni og arka svo upp í skógi vaxnar hlíðar eyjarinnar. Útsýni er gott og það er gaman að labba. Eftir gönguna er ég bjórþyrst. Ég sest á huggulegan windsurfing bar við ströndina og panta mér Tsingtao bjór og djúpsteiktan kalamari. Á morgun borða ég bara instant núðlur og hrökkbrauð.

Dagur 10

2009-10-26T07:09:00.000-07:00

Ég eyði deginum í skólanum. Ég er komin með hátt í fjörutíu þátttakendur á þremur dögum. Það er stórkostlegt. Hápunktur dagsins er bíóferð á nýju Woody Allen myndina, Whatever Works. Hún er góð. Ég elska Woody Allen. Kannski fer ég aftur. Bíóið sem ég fór í er í kringlu. Frekar flott bíó, voðalega hannað og nútímalegt. Það virðist vera bíómenningin hér að kaupa miða í forsölu og mæta svo aðeins of seint í bíóið, láta vísa sér til númeraðs sætis. Fólk hló alveg á réttum stöðum að myndinni. Húmoristar bara.

Myndir 1

2009-10-25T06:10:00.000-07:00

Ég nýkomin til Hong Kong með Kowloon í baksýn.

Victoria höfn, kall að veiða og Hong Kong Central í baksýn.

Margrahæða vegakerfi og ég uppi í loftgöngum.

Hong Kong park, skýjakljúfar í baksýn.

Nágrannar mínir á Shek O beach. Uppáhaldsströndin mín so far.

Ég á ströndinni í Stanley.

Í matinn er þetta helst: Japönsk núðlusúpa og djúpsteikt nautakjöt.

Neonskilti út um allt.

Ég með Hong Kong Island í baksýn.

Ljósasjóv á turnunum á Hong Kong Island.

Í bátnum á leiðinni út í eyju.

Coca Cola og McDonalds.

Höfnin.

Ég á eyju.

Kona á leið í land.

Í matinn er þetta helst: Hrísgrjón, steikt brokkolí og hörpuskel.

Gæjar á leið úr landi.

Harðfiskur.

Amma gamla selur harðfisk.

Dagur að kveldi kominn á eyjunni.

Gæjinn og máninn líka

Matarmarkaður í úthverfi.

Fisksali.

Dagur 9

2009-10-22T06:30:00.001-07:00

Ég þarf ekki að mæta í skólann fyrr en klukkan fimm. Ég ákveð að sofa út og taka því rólega fram eftir degi. Ég var fríkislí þreytt þegar ég kom heim í gærkvöldi. Nett búin á því eftir stórborgina. Stíf í hnjám og mjóbaki eftir allt arkið. Ég er búin að labba allsvakalega síðan ég kom. Eyjuna nánast þvera og endilanga, upp og niður aftur. Og það tekur á að vera ein innan um allt fólkið og skýjakljúfana. Mikið áreiti. Þarf að horfa svo mikið og meðtaka svo margt. Ég er ekki búin að venjast þessu öllusaman ennþá. Er svo spennt!
Ég ákveð að fara í Victoria Park og hanga svolítið þar. Viktoríu garður er stærsti almenningsgarðu á HK eyju og er í einnar mínútu göngufæri frá mér. Ljómandi gott að hafa svona grænt afdrep alveg við bæjardyrnar. Þar er líka sundlaug, jibbíjóhjibbíjeih!
Þegar ég er búin í skólanum klukkan sex tek ég strætó heim. Strætóferðalagið í og úr skólanum er ævintýri líkast. Keyri eftir endilangri eyjunni mitt á milli skýjakljúfanna allra, á margra hæða vegakerfi, í margrahæða rútu. Þegar ég kem heim í hverfið mitt ákveð ég að skella mér á kóreskan veitingastað. Ég hef bara einu sinni áður borðað kóreskan mat og það var einn áhugaverðasti matur sem ég hef smakkað. Þegar ég hef hlammað mér í sæti á staðnum uppgötva ég að staðurinn er aðeins of dýr fyrir mitt budget. Ég ákvað að sitja en panta mér bara súpu sem er á viðráðanlegu verði. En "bara" súpa hér kemur með einhverjum átta hliðardiskum, hrísgrjónum og stórum potti af vel spæsí súpu.Heitt og gott te með. Frábær máltíð.
Ég lofa að fara að koma með myndir, tíu fingur upp til guðs.

Dagur 8

2009-10-22T06:17:00.001-07:00

Í dag er fyrsti dagurinn með þátttakendur í rannsókninni minni. Skráning er með eindæmum góð og mæting líka. Það er ákaflega afslappað og þægilegt andrúmsloft á háskólalóðinni. Mikið af pálmatrjám og bekkjum til að borða epli og lesa. Ég sest á Starbucks og drekk ískaffi á milli sessions. Les Stieg Larsson undir pálmatré. Hann er minn helsti félagi þessa dagana. Ég hef ekki átt í lengri samræðum en fimm mínútur við leiðbeinandann minn í heila viku. Ég er alein innan um allt fólkið en ekki einmana. Ekki enn allavegana. En ætli það komi ekki að því að ég verði einhvernvegin að höstla fólk. Einhvern til að tala við.

Dagur 7 - Kowloon

2009-10-22T06:10:00.000-07:00

Ég dríf mig loksins frá Hong Kong eyju yfir til Kowloon. Þar er mikið af túristum, mikið af búðum, mikið af Indverjum að reyna að selja manni úr og töskur og stórkostlegt útsýni yfir til Hong Kong eyju. Klukkan 20:00 er ljósasjóv á turnunum hinumegin. Ég er dauðuppgefin þegar ég kem aftur heim í herbergið mitt. Rosalegt áreiti. Ég held ég haldi mig bara að mestu hérna á eyjunni.

Dagur 6

2009-10-19T08:57:00.000-07:00

Ég verð kaupóð í þessari borg! Hér fæst allt og allt er svo freistandi. Og ég er í besta/versta hverfinu upp á freistingar að gera. Jafnvel í verstu götunni í versta hverfinu. Nágrannar mínir eru Marc Jacobs og Vivienne Westwood, sem ég elska. Donna og Calvin eru líka nágrannar. Prada ekki langt undan. En í götunni eru líka hip og kúl HK merki. Mig langar í nýja skó, strigaskó, stígvél og sandala og buxur og pils, boli og peysu. Kjól og slopp. Mig vantar nýjan síma, langar í ný gleraugu og nýja myndavél. Ef ég bara ætti péníng! Ég held ég fái samt fljótlega ógeð á markaðshyggjunni hér. Merkjasnobbinu og brjálæðinu. Hér æðir fólk um götur frá 10.30 til 22.30 í kaupæði. Allir með Rayban á nefinu og Gucci á öxlinni. Afi gamli er jafnvel í CK bol og amma gamla með sex fingur sem sat fyrir framan mig í rútunni var með gucci tösku. Allar stelpurnar svo litlar og sætar og tískulegar. Mér finnst ég soldið púkó og mjög risavaxin. Er að upplifa mestu fitukomplexa síðan ég var tíu ára og ákvað að fara í megrun. En megrun fer ég ekki í hér. Ég verð að borða og njóta. Allur þessi stórkostlegi matur. Í gær borðaði ég kjúkling með engifer og lauk, í dag sushi. Mmm hvað skyldi vera í matinn í Hong Kong á morgun.
Ég átti fund með Dr. Cecilu Cheng eða Ceci eins og hún er kölluð. Fundurinn gekk ljómandi vel og allir hressir bara. Ég byrja á rannsókninni á miðvikudaginn.

Dagur 5 - Sunnudagur

2009-10-18T05:40:00.000-07:00

Ég var búin að ákveða að taka því rólega í dag. Halda mig "heima" sofa, lesa, drekka kaffi á Starbucks (já það er hér á hverju götuhorni) og blogga. Fara svo til Kowloon á kvöldmarkað og horfa á ljósashowið á skýjakljúfunum hérna megin. En gærdagurinn var bara of góður. Verð að fara aftur á ströndina, get sofið þar, lesið og drukkið kaffi. Ég tek rútu til Stanley og finn þar litla sæta fína St Stephen's beach. Ligg, les og skrifa.
Á morgun á ég fyrsta fund með Dr. Ceciliu Cheng.

Dagur 4

2009-10-18T05:30:00.000-07:00

Kominn tími til að yfirgefa steinsteypu frumskóginn og mannmergðina. Lonely Planet mælir með Shek O strönd. Ég tek metró og strætó. Rúmlega hálftíma ferðalag heiman frá mér. Rútuferðalagið reyndi talsvert á loft og bílhræðslu mína. Hressandi keyrsla um skógivaxnar hlíðar HK. Ég verð ekki fyrir neinum vonbrigðum með ströndina sem er lítil og krúttleg. Fólk en ekki of margir. Vestrænir og austrænir í bland. Ströndin hrein og sjórinn virkar líka nokkuð hreinn. 28 stiga hiti og mikil gola. Ég syndi og les Stieg Larsson.
Áður en ég tek rútuna heim fæ ég mér að borða á Tæ/Kínverskum veitingastað. Fæ mér Tælenskar fiskikökur og rækjur í hvítlauk, basil og chilli, Tsingtao bjór með. Þvílíkur unaður, góður dagur. Ég fer pottþétt aftur hingað.

Dagur 3

2009-10-18T05:00:00.000-07:00

Ég plástraði á mér hælana og arkaði af stað í nýju bláu ballerínunum mínum. Wan Chai. Verslunar og djammhverfi á Hong Kong eyju. Var víst rauða hverfið þegar Víetnam stríðið var. Mér fannst ekki sérlega mikið til koma þessa hverfis að degi til og skellti ég mér því niður að höfn. Þaðan er áhrifamikið útsýni yfir til Kwoloon og að HK Central. Tsjillaði þar með hinum túristunum og ákvað svo að skella mér á fyrstu hárgreiðslustofu sem á vegi mínum yrði. Síðast þegar ég var í HK fór ég í klippingu og fékk þvílíka prinsessu meðferð. Stórkostlegt höfuðnudd og þrír HK hipsterar að blása á mér hárið, eða öllu heldur einn blés og tveir héldu hárinu. Ég fékk ekki alveg sömu lúxux meðferð í þetta skiptið en fékk þó ansi gott höfuðnudd og klipparinn minn var svona HongKongdúlluhipster. Engin drastísk breyting á hárinu enda er ég að rembast við að vera kvenleg og safna hári. Eftir klippinguna fór ég í HK park. Merkilegur almenningsgarður mitt á milli fjalls og skýjakljúfa. Ákaflega tilbúinn en nokkuð heillandi garður. Labbaði hann þverann og endilangann. Settist á bekk og fylgdist mep skýjakljúfunum í ljósaskiptunum. Labbaði svo til baka í gegnum Wan Chai. Það virðist sem að enn séu vændiskonur starfandi í hverfinu. Þær héngu allavegana þarna fyrir utan nokkra klúbbana blessaðar, ansi vel meikaðar í litlum fötum. Þarna virðist vera ágætis stuð og ég veit hvert ég á að fara ef mig langar í Mexíkóskan eða Indverskan mat nú eða á pöbba með nöfnum á borð við The White Stag og The Ibiza Club.
Í dag hikaði ég ekki við að labba loftgöngin á milli turna. Maður þarf bara að skella sér inn í næsta turn, finna göngin og vona að maður komi réttu megin út. Framtíðin er núna.

Dagur 2

2009-10-16T09:06:00.001-07:00

Ég ákvað að labba niður í Central. Það gekk vel þar til ég kom í mikið skýjakljúfahverfi. Þá komst ég ekki lengra. Ekki gert ráð fyrir gangandi vegfarendum á jörðu niðri. Fólk labbaði á milli kljúfa í glergöngum. Ég lagði ekki í loftgöngin en hoppaði ofan í jarðgöngin. Hér er stórkostlega skilvirkt og þægilegt metró.
Ég tók nokkrar myndir.

Dagur 1

2009-10-16T08:10:00.001-07:00

Ég var komin til Hong Kong klukkan 08.00. Ferðalagið gekk vel en reyndi þó nokkuð á þar sem sessunautur minn var með eindæmum andfúll. Karlkvölin þurfti ekki einu sinni að tala, bara anda. Oj! Sætið var líka óvenju þröngt. En ég náði að sofa í klukkutíma og horfa á þrjár bíómyndir. Tæpir tíu tímar. Við komu til Hong Kong tók við pappírsvinna og vesen. Heilsufarsyfirlýsing og immigration. Ég hélt í litla stund að mér yrði ekki hleypt inn í landið. Konunni hjá útlendingaeftirlitinu fannst ég eitthvað grunsamleg. Komin hingað ein í tvo mánuði. Vildi vita hvað ég væri með mikinn pening, hvar ég ætlaði að gista og fá að sjá farseðilinn til baka. Það hjálpaði trúlega ekki að ég ákvað í einhverju augnabliksbrjálæði að ljúga að ég væri hér mér til yndisauka. Hélt ég ætti erfitt með að útskýra að ég væri hér til að vinna í skóla þar sem ég hef hvorki leyfi til að vinna né vera í skóla. En jú jú stelpurófan ákvað að hleypa mér inn í landið guðunum sé lof.
Ég tók metróið til Causway Bay á Hong Kong Island þar sem ég hafði bókað mér herbergi á hosteli, nánar til tekið Hong Kong Hostel. Mér var fengið alveg hreint skítsæmilegt herbergi. Nokkuð hreint og að því er virðist laust við kakkalakka. En þetta er til bráðabirgða. Á morgun á ég að flytja í betri íbúð með eldunar aðstöðu og fínerí. Vonandi verður betri nettenging líka. Hún er helvíti slitrótt hér. Ég stóðst ekki mátið að fá mér fegurðarblund þegar ég var komin í herbergið mitt enda mið nótt í Amsterdam og ég búin að sofa í sirka 3 tíma undanfarinn sólahring. Ennþá að jafna mig eftir kveðjupartýið ógurlega. Þvílíkt og annað eins partý!
Eftir blundinn ákvað ég að rölta bara um hverfið mitt sem er hvorki meira né minna en aðal verslunarhverfi Hong Kong. Djísúss þetta á eftir að verða erfitt fyrir mig! Hér fæst allt. Bókstaflega allt. Frá Gucci og Prada til H&M og IKEA. Sjúkar Hong Kong design búðir. Öll snyrtivörumerki sem fyrirfinnast eru hér með sérverslanir. Raftækjabúðir. Allt er til í súpermarkaðinum sem er opinn allan sólahringinn. Þetta er himnaríki fyrir fata, krem og tækjasjúkar konur. En nei nei blanki námsmaðurinn má ekki versla neitt að ráði. Ég er þó búin að kaupa mér eitt skópar. Bláar snakeskin ballerínur. Nauðsynlegar í hitanum hér. Held ég megi búast við 22-32 stiga hita á meðan ég dvel hér. Nú er 30 stig hálfskýjað og nánast enginn raki, næææs. Eftir stefnulaust ráf í marga klukkutíma innan um neonskilti og pínulitla kínverja svaf ég svo í 12 tíma. Búin á því. Svona líka ljómandi gott að sofa í Hong Kong.

Holt og halfblind hostlar i Hong Kong

2009-10-08T07:16:00.000-07:00

Eg hlakka til ad geta breytt nafninu i Holt og halfblind hostlar i Hong Kong. Eg fer a tridjudaginn. Sit hlekkjud i skolanum tangad til. Sma party kannski um helgina.

Tímamót

2009-09-27T13:57:00.000-07:00

Í dag var síðasti dagurinn minn sem smurbrauðsdama í Amsterdam. Það var með nokkrum trega sem ég kvaddi þennan vinnustað minn til þriggja mánaða. Gott fólk og góður andinn. Góður bjórinn. Fallegur staður á besta stað. Voðalega mikið Amsterdam. Æh og svo er það bara svo erfitt fyrir strákana að sjá á eftir mér. Lífið er stundum ekki sanngjarnt. Framundan eru miklar breytingar. Ég flyt út úr íbúðinni eftir 2 daga. Þarf að pakka lífi mínu undanfarin tvö ár í kassa og koma fyrir í geymslu. Það verður erfitt. Hvaða skó á ég að taka með mér til Hong Kong. Djísúss. Á miðvikudaginn ætla ég að fara til Kölnar og gerast grúppía hjá Gus Gus í 3 daga. Köln Berlín Amsterdam. Svo ætlar Linda að verða eftir hjá mér í 3 daga. Vika í skólanum og svo Hong Kong. Þetta:

Baaaaah ég fæ aðeins í magann!

Bob Dylan Johnny Cash-Girl from the North Country

2009-09-17T14:32:00.001-07:00

Jessúss minn maginn á mér herpist saman ég roðna og svitna fæ gæsahúð þeir eru svo æðislegir og lagið svo fallegt

Allt að gerast á lokasprettinum

2009-09-15T14:08:00.000-07:00

Nei ég sit ekki við skriftir á interneti mér og þér til yndisauka þessa dagana. Það er nóg að gera. Minna en mánuður í brottför. Ég held áfram að smyrja og er auk þess að undirbúa rannsókn og Asíuför, passa líka stundum börn. Fer í partý og hitti fólk. Ég borða á hlaupum en sest niður til að drekka bjórinn minn. Strákarnir eru að tryllast yfir mér á lokasprettinum. Bjóðandi mér í bíó og biðjandi um kjöltudans. Lýsandi yfir feimni sinni og yfirheyrandi mig um framtíðarplönin. Suma lýst mér vel á, aðra ekki. Allt í einu er ég ekki svo viss um að það sé besta hugmynd í heimi að yfirgefa Holland. Kannski ég gerist bara hollensk húsmóðir. Annars er nýjasta hugmyndin að sækja um doktorsnám í Hong Kong háskóla. Það liti allavegana vel út á ferilskránni.

Cinder-Ella

2009-09-07T14:46:00.000-07:00

Ég er öskubuska. Með svuntu í skítugum strigaskóm með gullna lokkana í hnút. Sveitt og rjóð en þó með maskara í ámátlegri tilraun minni til að halda í pæjuna. Vaskandi upp daginn út og inn og skúrandi eldhúsið. Skerandi niður hrátt kjötfarsvúrst og lifrarvúrst í ríka Hollendinga. Færandi túristunum illa lyktandi geitarost og dýrindis hráskinskusalat. Allir hressir nema ég sem er föst í minnsta eldhúsi í heimi í 9 tíma á dag. Ég veit ekki hvort samstarfsfólk mitt fær rétta mynd af mér. Pínulítið streitt og þreytt týpa. En ég er stundum hress og virðist hafa eignast mína aðdáendur í hópi starfsfólks og fastakúnna. Aðdáandi númer eitt er kall sem kemur stundum með banjóinn sinn og fær sér sjéníver og spjallar við hina fastakúnnana. Hann starfaði eitt sinn sem tannlæknir en er nú sestur í helgan stein af heilsufarsástæðum. Hans aðaláhugamál er stjörnuspeki og andleg málefni. Ég spjallaði eitt sinn við hann á þriðja glasi. Sagði honum frá náminu mínu og sýndi vott af áhuga en aðallega efasemdir um stjörnuspeki. Hann er nú búinn að koma og lána mér bókina Neo-Astrology og ljósrit úr annarri. Kall kvölin. Aðdáandi númer tvö er litli tyrkneski barþjónninn sem ég daðraði óspart við á sjöunda glasi um síðustu helgi. Blótandi Bakkus í miklu stuði. Hann vappar nú í kringum mig og vinnur verkin mín í laumi. Spyr mig hvort ég ætli að fá mér drykk eftir vaktina en segir fátt annað við mig. Ég er bara ánægð með athyglina enda orðin langþreytt á getuleysi hollenskra karlmanna. Þeir kunna ekki að meta mig bjánarnir. En ég held að öskubuska finni glerskóinn og gullvagninn í Hong Kong. Ég er búin að ákveða að taka borgina á sexappílinu. Vera bara í kjól og háhæluðum skóm. Fólk á bara eftir að ná mér upp að brjóstum í staðinn fyrir öxlum. Bara betra view held ég. Ég ætla að vera með hárið slegið, naglalakk og bleikan varalit. Ég ætla að mæta á fínustu bari borgarinnar og láta bjóða mér í glas. Slá um mig með reynslusögum frá París, New York og Amsterdam. Ég er að hugsa um að kalla mig Diönu þarna austurfrá. Princess Diana. Eða Ellu. Cinder-Ella.

Farewell Amsterdam

2009-09-01T13:28:00.000-07:00

Ég lét verða af því. Ég keypti mér miða til Hong Kong. Loksins. Ég flýg í gegnum Helsinki af öllum stöðum. Þrettánda október. Flýg til London þrettánda desember og svo þarf ég að koma mér til Íslands frá London fyrir jólin. Fram að brottför þarf ég að vinna og sinna skólanum. Ég ætla líka að reyna að sinna vinum mínum hér og borginni. Því ég er víst að flytja frá Amsterdam.

Komið gott

2009-08-27T12:44:00.001-07:00

Ég starfa nú ekki lengur sem bréfberi. Stakk síðasta bréfi inn um lúgu klukkan 15.50 í dag. Tíu mínútum síðar hjólaði ég kát og reif í burtu frá höfuðstöðvum TNTpost í austurhluta Amsterdam. Komið gott. Næsta mánuðinn ætla ég einungis að smyrja brauðbollur mér til viðurværis. Sinna náminu mínu líka. Haustið er að detta inn. Eða þannig. Það var hvasst í dag og allt í einu þeyttust gulnuð lauf um götur. En ég kvarta ekki. Veðrið ku víst vera indælt í Hong Kong á haustin.

Smurbrauðsdaman drykkfellda

2009-08-23T13:05:00.000-07:00

Ég vinn eins og vitleysingur þessa dagana. Stend sveitt í níu tíma á dag við að smyrja brauðbollur og búa til salöt. Í minnsta eldhúsi í heimi. Smyr og smyr. Sest svo niður eftir vaktina og drekk drykkina mína tvo. Stundum fleiri. Stundum bara einn og fer svo eitthvert annað í drykk. Lífið snýst um að smyrja og að sitja úti og drekka vín. Jú og að bera út póst. Það er sól og sumar og ég get ekki hugsað um skólann, framtíðina, neitt. Gott að vinna bara. Vinna til að gleyma. Drekka til að njóta. Nú ætla ég að fara að sofa svo ég geti vaknað sæmilega hress í vinnuna í fyrramálið. Annaðkvöld kaupi ég mér kannski flugmiða til Hong Kong. Eða hinn daginn.

Ég fer

2009-08-15T13:56:00.000-07:00

Ég fékk styrk fyrir Hong Kong för. Júhúhúhúú!

Summertime

2009-08-15T13:15:00.001-07:00

Dagur í lífi póstburðarkonu

2009-08-13T13:24:00.000-07:00

Ég vakna klukkan 10.00 í hlandspreng. Ég vakna oftast fyrir klukkan 9 þessa dagana í hlandspreng. Ætli þetta sé aldurinn! Gott að geta sofið til 10.00 í dag. Drösla mér á lappir og míg. Skríð aðeins upp í rúm aftur. Fór seint að sofa í gær. Var að þykjast plana næstu vikur og mánuði. Skrifast á við fólk í Hong Kong, skoða flug og hostel og láta mig dreyma um að komast til Víetnam og Kambódíu. En það dugar ekki að liggja í bælinu þó að það sé í miklu uppáhaldi hjá þessari póstburðarkonu. Hendi mér í joggingbuxur og teygðan stuttermabol. Hárið upp í hnút. Gleraugun á nefið. Nenni ekki að vera pæja í dag. Laga mér stekt espressó og smyr mér hrökkbrauð með osti. Sker niður melónu. Kveiki á tölvunni og borða hrökkbrauðið við tölvuna. Hef fengið svar frá prófessornum í Hong Kong. Hún heldur að það taki um mánuð að fá 70 þátttakendur og að það sé góður tími að byrja um miðjan október. Jeih. Hef líka fengið svar varðandi bókun á "lab" hér í Amsterdam. Verð 2-3 vikur í labinu í september. Nenni því ekki en verð víst. Bíð enn eftir svari um hvort ég fái styrk fyrir Hong Kong för. Eins gott að það detti í gegn. Annars er ég í vondum málum. Drekk kaffið mitt á svölunum og fæ mér súkkulaði kex með. Mikilvægt að borða mikinn og góðan morgunverð svo að góður árangur náist við póstútburðinn.
Mér er ekki til setunnar boðið. Ég hendist út og á hjólið mitt. Hjóla í einum spreng á pósthúsið. Ég ber út póst á þrjú svæði 14, 65 og 75. Pósturinn er tilbúinn, sorteraður og kominn í töskur fyrir tvö svæði. Ég þarf að koma aftur að sækja póstinn fyrir þriðja svæðið. Bögg. Ég þarf að labba í u.þ.b. 20 mínútur til og frá pósthúsinu að þeim götum sem ég ber út á. En jú jú því lengur sem það tekur mig að bera út því meira fæ ég borgað. Í dag er auglýsingapóstur sem á að fara í hvert einasta hús. Það þýðir að ég verð helmingi lengur en ella. Bögg. En aftur, lengri tími fleiri evrur meira vörkát. Hugsa jákvætt. Vera hress. Ég arka af stað með vagninn minn. Ég er búin að labba í svona eina og hálfa mínútu þegar ég er stoppuð af vegfaranda. "Sorry mein frau Wibautstraat 156?" Ég: This is Wibautstraat but I don't know the numbers, I think it's that way though" Vegfarandinn horfir á mig eins og ég sé frá Mars. Fólk virðist hafa fulla trú á því að póstburðarfólk þekki hverja einustu götu og hvert húsnúmer í Amsterdam. Ég er stoppuð oft á dag og spurð til vegar. Einu sinni varð kona nú bara bókstaflega reið þegar ég gat ekki vísað henni veginn.
Ég kem að svæði 14. Ég þoli ekki svæði 14. Mikið af mjög vondum póstlúgum. Illa merkt og mikið af tröppum. En jú það gengur vel í dag. Það er gott veður og ég er glöð þrátt fyrir að hafa gleymt að hlaða ipodinn. Ágætt svo sem að vera ekki með tónlist til tilbreytingar. Það stoppar mig fljótlega kona og vill greinilega ræða við mig. Hún er að spá hvort hún gæti fengið vinnu við póstútburð. Hún er greinilega lyfjuð, voteygð mjög og hálf völt eitthvað. En ég segi henni að drífa bara í því að sækja um. Kannski fær hún starfið mitt því að ég tilkynnti yfirmanni mínum að fyrsta vikan í september yrði mín síðasta vika. Strákarnir á Indian Rooti Room eru að setja út stóla og borð. Kallinn neitar að taka við bláum umslögum (ætli það séu ekki rukkanir). Hann er hress og bíður mér upp á drykk. Ég þigg vatnsglas. Held göngu minni áfram. Öðru hvoru er eitthvað fólk að yrða á mig. Verkamennirnir og svona. Veit ekki hvað þeir eru að segja og þykist ekkert heyra. Vantar ipodinn. Svæði 65 er létt og skemmtilegt. Allt vel merkt, gamaldags og góðar póstlúgur. Krúttleg lítil hliðargata í uppáhaldi hjá mér. Margar krúttlegar götur í Amsterdam. klukkan er 15.20 þegar ég er búin með þessi tvö svæði. Svæði 14 tekur alltaf alltof langan tíma. Ég strunsa til baka að sækja póst fyrir svæði 75. Þegar ég kem á pósthúsið finn ég engan póst. Allir farnir og enginn póstur! Jess ég fer heim.
Klukkan er 16.00 þegar ég kem heim. Ég næ að fara í pósthúsið að sækja pakka sem ég á þar. Dríf mig út aftur og á annað pósthús. Í ljós kemur að þetta pósthús er í lítilli hverfisbúð sem ég vissi ekki að væri hérna handan við hornið. Svolítill útálandi fílingur við póstafgreiðsluna í búðinni. Strákarnir finna ekki pakkann minn. Þeir leita lengi en finna ekki neitt. Annar er svolítið sætur svo mér finnst ekkert að því að hanga svolítið þarna með þeim meðan þeir leita. Þeir gefast upp en ég segi þeim að þeir verði að leita aftur. Horfi í brún augu þess sæta og bið hann fallega að leita betur. Þeir finna pakkann. Ég vissi ekki hvað þetta var en í ljós kemur að þetta er póstburðarbúningurinn. Úff! Ég dríf mig heim að máta. Þetta er ekkert smá. Fernar buxur, tvær skyrtur, tveir bolir, regngalli, úlpa, flísjakki, derhúfa, eyrnaband, trefill, grifflur og helvíti góðar lúffur. Ansi hreint fín föt nema hvað einkennislitirnir eru svartur og appelsínugulur. En ég er stolt póstburðarkona og hlakka bara til að mæta í köflóttri skyrtu og merktum stuttbuxum í vinnuna í næstu viku. Verst að hafa varla tækifæri til að nota allar þessar hlýju yfirhafnir áður en ég hætti. Ég verð að fá að skila þessu. Einhver hlýtur að geta notað þetta. Einhver önnur stolt póstburðarkona.
Ég er orðin sársvöng og hita mér upp afgang af blómkálssúpu sem ég á inn í skáp. Fæ mér rósavínsglas með. Þvottavélin er biluð og ég hef trassað það allt of lengi að fara á þvottahúsið. Nú dríf ég mig. Þvæ handklæði og svart. Les Yrsu Sigurðardóttur á meðan. Þegar ég kem heim geri ég magaæfingar, þær fyrstu í sumar og teygi mig. Bý mér til pizzu. Tómatar, gorgonzola og skinka. Skrítin samsetning en virkar. Drekk rósavín með en langar eiginlega bara í kók. Langt síðan ég hef fengið kók. Sker mér melónu í eftirmat. Andskotinn hafi það ég fæ mér líka súkkulaðikex. Sest við tölvuna og svara póstum. Prófessornum í Hong Kong, leigusalanum og fleiri. Skoða myndir á facebook. Hnýsist. Skoða allar veðurspár sem fyrirfinnast á internetinu fyrir Amsterdam. Ætl að fara á ströndina á morgun ef veður leyfir. Ég ætla að reyna að vakna snemma í fyrramálið og drífa mig af stað ef sólin skín. Þarf að vera í Amersfoort um fimm leitið. Ætla að eyða kvöldinu og jafnvel nóttinni þar. Það gengur svo já. Ég byðst velvyrðyngar á y vyllum.

Góðir dagar

2009-08-11T14:38:00.001-07:00

Ég átti góða daga á Íslandi. Of fáa en vissulega mjög góða. Ég ferðaðist víða og át mikið. Drakk slatta. Prjónaði ekki neitt og hugsaði mest lítið. Hitti marga en þó ekki nógu marga. Fjölskyldan fékk athygli mína nánast óskipta. Þessar elskur.

Ég lifði eins og prinsessa. Borðaði humar og andabringur og unaðslegt íslenskt lambakjöt í flest mál. Það voru bakaðar ofaní mig margar vöfflur og ég þambaði ótrúlegt magn af kaffi. Cappuccino í 101 og uppáhelt í heimahúsum. Ég kom í öll þorp sem nöfnum tjáir að nefna á Vestfjörðum. Merkileg lítill pláss. Sum eins og á hjara veraldar. Ég er ekki hissa á að það hafi fækkað í þorpunum en vona þó innilega að einhverjar hræður tóri áfram þarna útfrá. Það er svo fallegt þarna og náttúran svo mikil. Ég hafði sérstaklega gaman af því að fara í Selárdal. Þar er barasta held ég hjari veraldar. Þar bjó Gísli á Uppsölum og Samúel í Selárdal. Töff kallar. Selárdalur er við Arnarfjörð sem mér finnst sérstaklega fagur. Fjöllinn svo tignarleg og sjórinn svo tær og fallegur. Ég segi það enn og aftur ef þeir reisa olíuhreinsunarstöð þarna þá afneita ég þjóðerni mínu og flyt til Finnlands. Væri jafnvel til í að sletta jógúrt og handjárna mig við vinnuvél. Sjáum hvað setur.

Nú er ég aftur komin til Hollands. Nóg að gera. Ég er að vinna mikið. Alla daga. 2 frídagar sem það sem eftir lifir ágústmánaðar. Það var nú svo sem ekki planið að vinna svona mikið en einhvernvegin endaði þetta svona. Kona verður nú að vinna í kreppu. Afla evra. Og fólkið í Amsterdam fær allavegana póstinn sinn og samlokurnar sínar á meðan. Allir glaðir. Ég svolítið þreytt kannski en allavegana ekki mjög feit og minna blönk.
Best að fara að sofa að þessu sinni. Mín bíður krefjandi dagur við póstútburð.

The new me

2009-07-17T12:32:00.000-07:00

Nei andskotinn hafi það nú detta mér allar dauðar lýs úr höfði það eru aldeilis breyttir tímar. Ég átti rétt í þessu í samræðum við albanska stúlku búsetta í Stavanger í Noregi. Og mér finnst það bara svona líka sniðug hugmynd allt í einu að flytja til Noregs! Noregs, Gunnhildur, Noregs! Ef einhver hefði logið því að mér að mér ætti eftir að finnast Noregur sniðugt land til að búa í fyrir nokkrum árum síðan hefði ég skotið í mig þremur tekíla staupum, sprautað mig með heróíni og tekið fyrstu vél til New York eða Tokyo. Noregs! Stavanger! Ég hef aldeilis elst og þroskast og látið kreppuna hafa áhrif á mig. Núna finnst mér bara rosa sniðugt að flytja til Stavanger af því að þar er næga vinnu að fá og þar er svona kósí og fallegt. Ég gæti lært norsku á nótæm og sæi næstum því yfir til Íslands. Farið í fjallgöngur og dottið bara í það um helgar með norsurunum í staðinn fyrir dagdrykkjubjórsullið hérna niðri. Frændur vorir Norðmenn. Einu sinni fannst mér ekkert hallærislegra en Noregur og Norðmenn. Svo hræðilega púkó og sveitó og bara eitthvað. En jú jú konur eldast og breytast og brjóta odd af oflæti sínu. Það gengur svo. Ég ætla að fá mér ouzo til að melta og meta hina nýju mig.
Aaaah! gott. Ég er ágæt.
Það spáir rigningu í Amsterdam næstu dagana. Sem mér finnst gott. Því ég er að vinna á kaffihúsinu og þá er minna að gera. Nú vinn ég og vinn fyrir evrunum. Sörvera svöngum ferðalöngum salöt og samlokur í tugatali. Ber út ástarbréf, póstkort, tímarit og rukkanir. Pirra mig á vondum póstlúgum. Blóta íbúunum. En hlusta svo bara á eitthvað hresst með bítlunum og labba áfram. En svo fer ég til Íslands. Og ætli ég sé ekki bara komin í sumarfrí. Það er þó aldrei að vita.

Bónuskleinur og Bragakaffi

2009-07-10T12:57:00.000-07:00

Ég kem heim 22. júlí og verð í tvær vikur. Ég verð eitthvað takmarkað í Reykjavík en langar að hitta sem flesta. Einhverntíman hefði ég nú bara haldið gott partý. Keypt nóg af búsi í fríhöfninni og haldið uppi stuðinu með ´ 80 diskó og dollý. Nú eru breyttir tímar og vinirnir næstum allir orðnir kellingar og kallar með krakka og ketti og á bíl og vesen. Ætli maður kaupi ekki bara bónuskleinur og bjóði liðinu í Bragakaffi. Knúsi afkvæmin, dragi upp prjónana og ræði kreppuna. Fari svo ein á djammið með unglingunum drekki mig fulla og segist vera 23. Dragi ungan dreng ljósan yfirlitum á tálar, heilli hann með hetjusögum frá útlöndum.
Annars er planið að eyða mestum tíma á Íslandinu góða í faðmi fjalla og fjölskyldu. Ég hlakka svo til.

Sumarið er tíminn jeh jeh

2009-07-02T14:36:00.000-07:00

Ég hef það á tilfinningunni að þessir þrír sem lesa hér að staðaldri séu flúnir á fjöll. Eru trúlega gúffandi í sig grilluðu lambakjeti á palli og þambandi bjór í heita pottinum. Netsambandslausir og ekkert í vinnunni að lesa blogg. Jafnvel einhverjir sem húka göngulúnir í tjaldi. Jessúss hvað ég væri til í að vera göngulúin í tjaldi. En nei nei ég er göngulúin í húsi mínu í útlöndum. Var einungis þrjá og hálfan tíma með póstinn í dag. En það tekur á að bera út póst í hitanum. Ójá. En það er gaman. Ég er svaka sátt við þetta starf. Ég væri alveg til í að vinna við að bera út póst í fleiri stórborgum. Kannski ég ráði mig í póstútburð í Þórshöfn og láti drauminn um að læra færeysku rætast. Fari á færeyskunámskeið. Samt, kannski ekkert gaman að bera út póst í rigningunni og þokunni í Færeyjum. Ég bíð ekki í að bera út póst í Reyjavík city. Það hlýtur að vera erfitt starf. En já það er mikið og gott stuð í Amsterdam þessa dagana. Sumarið er skollið á með sól og hita. Bjórdrykkju og grillveseni. Það er ekkert leiðinlegt að vera til þessa dagana. Ég kynnti mastersverkefnið mitt á mánudaginn. Það gekk vel. Ég gerði grín að sjálfri mér og verkefninu og fólki fannst held ég bara svolítið gaman að þessari tölu minni. Ég drakk að sjálfsögðu bjór til að fagna afrekinu. Á þriðjudaginn bar ég út póst og fór svo að sigla um sýkin með vinum. Mikið svakalega var það gaman. Sigla bara um með vín og mat og góðan félagsskap. Algjör draumur. Í gær bar ég út póst og fór svo í garðinn að grilla til að kveðja grísku vinkonuna. Drakk rósavín og það var gaman. Í dag bar ég út póst og fór svo í sund, drakk bjór og borðaði osta á svölunum. Á morgun ætla ég á ströndina ef spáin um rigningu rætist ekki. Annars ætla ég að vinna í research proposal. Um helgina ætla ég að vinna á kaffihúsinu. Ég fer í tveggja vikna frí til Íslands eftir 20 daga. Það er nóg að gera og það er gaman.

Man In The Mirror

2009-06-27T14:08:00.001-07:00

Og svo deyr bara Michale Jackson. Ég vona bara að hann hafi fundið frið blessaður kallinn. Hann var auðvitað snillingur.

jójó

2009-06-27T08:40:00.000-07:00

Ég er eins og jójó. Fyrir þremur vikum ætlaði ég að flytja til Svíþjóðar. Fyrir tveimur vikum ætlaði ég að flytja til Víetnam. Í síðustu viku ætlaði ég að flytja til Íslands. Í dag ætla ég aftur til Svíþjóðar. Er að safna liði í hópflutning. Fyrir viku var draumastarfið mitt í sumar póstútburður. Í dag er ég að spá í að gefa það upp á bátinn fyrir barnapössun. Stundum sef ég ekki fyrir áhyggjum, er niðurdregin og fúllynd. Aðra daga truflar ekkert svefninn. Er sjúklega hamingjusöm og áhyggjulaus. Finnst lífið ekki geta verið betra. Í dag er ég mitt á milli. Ég er sátt og það kemur í ljós hvað verður.

Metnaðurinn

2009-06-25T12:16:00.000-07:00

Ég var ein að bera út póstinn í dag. Það gekk vel. Gríski hommin var búin að kenna mér flest leynitrixin í póstburði. Og segja mér frá því þegar póstlúga skelltist á fingurna á honum svo fossblæddi og hann þurfti að fara á slysó. Hann kenndi mér hvernig best væri að bera sig að við mismunandi bréfalúgur. Vara mig við tuðandi Hollendingum, grimmum hundum, rigningu og óvæntum vindhviðum. Þetta er starf sem krefst talsverðrar æfingar ef góður árangur á að nást. Ég var fimm og hálfan tíma í dag. Er dauðuppgefin og sólbrennd. Ég stefni á að vera svarbrún þegar ég kem heim 22. júlí, með massaða fótleggi og tónaða handleggi. Með góða bjórbumbu. Er að vinna í bumbunni núna. En samt best að fara að detta í bedda að þessu sinni. Ég er með kynningu á ritgerðinni minni á mánudaginn. Þarf að æfa mig og úrbúa slædssjóv á morgun.

Póstburðarpían ég

2009-06-23T10:27:00.000-07:00

Ég get nú stolt bætt störfunum postbezorger (póstburðarpía) og keuken medewerker (eldabuska) á glæsilega ferilskrá mína. Þessi störf munu þar vera í hópi virðulegra starfa eins og sörvetrína, skrifstofublók, ráðskona og heimasæta í sveit. Ég geri allt fyrir ferilskránna mína. Hún er mér allt. Ég byrjaði að bera út póst í dag. Mér líst svona líka ljómandi vel á djobbið. Fyrstu dagana mun ég fylgja þrautreyndum póstburaðarmanni og læra listina. Í dag fylgdi ég hressum grískum homma. Hann er með sítt hár og byrjaður að fá smá skalla. Pínu þybbinn, í útvíðum gallabuxum og í snjóþvegnu gallavesti utan yfir póstburðarbolinn. Góð týpa. Hann kenndi mér ýmis trikk varðandi póstútburð. Hvernig sé best að komast yfir sem mest á sem stystum tíma. Ég er undir það búin að það muni taka mig svona fimm sex tíma fyrstu dagana að bera út póst sem á að vera hægt að bera út á þremur tímum. Þetta er viss kúnst sko. Ég er farin að hlakka til að mæta í vinnuna á morgun.

Hversu svalur er hægt að vera?

2009-06-21T14:15:00.001-07:00

The Summer - Yo La Tengo

2009-06-12T12:08:00.001-07:00

Ég fór á Yo La Tengo tónleika í gær. Í hálfgerðu ástandi eftir að hafa unnið 9 tíma á kaffihúsinu og drukkið bjórana mína tvo eftir vaktina. Örþreytt. Neminn ekki vanur að standa 9 tíma vakt og vinna. Full. Ég sá þessa hljómsveit síðast fyrir 12 árum í New York. Það er svakalegt, 12 ár. En ég hef lítið breyst og þau ekki heldur. Georgia ennþá bara svona ómáluð í skyrtunni sinni, uber tsjilluð að tromma og syngja. Tónleikarnir í New York voru þó talsvert meira rokk en í gær. Þetta voru hálf órafmagnaðir tónleikar og þau sátu bara á sviðinu og tóku við spurningum úr sal. Spiluðu svo lög sem tengdust spurningunum. Ameríkanarnir mikið fyrir að spjalla. Þau voru sniðug og tóku mörg skemmtileg lög. Þegar einhver spurði hvað þau hefðu verið að gera baksviðs eftir uppklappið sögðust þau að sjálfsögðu hafa fengið sér nokkrar línur af kók og hórur. Þau væru nú einu sinni rokkhljómsveit. Það var sérlega gaman að heyra þau taka et moi et moi et moi með Jacques Dutronc.

Jacques Dutronc - Et moi, et moi, et moi - 1967

2009-06-12T11:46:00.001-07:00

Vinnandi kona

2009-06-10T13:56:00.000-07:00

Ég er búin að ráða mig í vinnu við að bera út póst. 3 daga í viku 3 tíma í senn. Rokk og ról lengi lifi Bukowski! En þetta er auðvitað ekki nóg fyrir öllum bjórnum svo að ég réð mig líka í að smyrja samlokur og búa til salöt á þessu kaffihúsi:

Þetta er rosa mikið kósí staður við kanal í Jordaan. Ekki alveg nógu sjabbí til að vera Bukowski stæl. En ég sé hann svo sem alveg fyrir mér að drekka viskí þarna við barinn from time to time jú jú. Með öllum hinum fastagestunum. Ég fæ afslátt af drykkjum á barnum og tvo fría eftir vaktina. Það er nú Bukowski stæl. Fæ samt ekki að steikja neitt, engir hamborgarar eða steikt egg. Það er eftirlíking af þessum stað í Nagasakí.
það var ekkert búið að gerast í tvo mánuði í atvinnuleitinni hjá mér og svo bara fékk ég tvær vinnur á tveimur dögum. Svona getur þetta verið. Og svo er ég bara mest búin að vera heima og í garðinum í sólbaði og að drekka bjór og ekki gera neitt sérstakt. Nú allt í einu gerist allt. Ég fæ tvær vinnur, allt að smella varðandi Hong Kong, research proposal að fæðast, prófessorinn úti að tjékka á húsnæði fyrir mig, Jómín að koma í heimsókn á mánudaginn með Smáralinginn og Yo La Tengo tónleikar á morgun. Ég ætlaði líka að fara í útilegu um helgina en er hætt við það enda vinnandi kona og alvarlegur mastersnemi. Þarf að vinna og skrifa um helgina áður en gestirnir detta inn. Jibbíjójibbíjeih! 17. júní og sumar. Ég ætla að kaupa kassa af bjór.
Já og varðandi yfirlýsinar mínar um að ég ætli að kaupa one way ticket to China og aldrei að koma aftur þá er það nú allt óljóst sko. En ég er búin að segja íbúðinni hérna upp frá haustinu. Og planið er að vera í Hong Kong í Októrber og fram að jólum. Og svo eru þrír möguleikar í stöðunni eins og er: 1. Verða eftir og höstla mér vinnu við enskukennslu í Kína, líklegast Sjanghæ. 2. Fara til Svíþjóðar, læra sænsku, leita mér að vinnu, og sækja um í annað mastersnám þar. Danmörk kæmi líka til greina en er minna spennt fyrir því. 3. Fara heim á sker og, og hvað gerir kona á Íslandi.

Ónei!

2009-06-04T12:37:00.000-07:00

Ég fékk nýja flugu í höfuðið. Að kaupa mér bara miða aðra leiðina til Hong Kong. Fara eitthvert annað í Asíu í nokkra mánuði eftir að ég klára rannsóknina og kenna ensku. Kannski Sjanghæ. Tævan eða Víetnam. Nú eða vera áfram í Hong Kong. Árans flandur og vesen alltaf á mér! Ekki segja mömmu.

Kona auglýsir eftir sambandi

2009-06-03T13:36:00.001-07:00

Þekkir einhver einhvern sem þekkir einhvern sem einhverntíman hefur búið í Hong Kong? Mig vantar sambönd þarna niðurfrá. Mig vantar húsnæði í haust og vinnu við að kenna ensku. Takk fyrir.

The good manners of gossiping: Prohibiting self serving behavior

2009-05-28T12:58:00.000-07:00

Ég kláraði masters verkefnið mitt áðan. Jeih. Fagnaði því með því að taka með mér heim döner og kippu af bjór. Hlusta á The Smiths. Taka smá kojara a la Bukowski á þetta. Nema hvað hann hefði líka splæst í viskíflösku. En hann hefði fengið sér döner í tilefni dagsins ég er alveg viss um það. Ég væri nú að öllu jöfnu á barnum að fagna þessu. En ég er eitthvað hálf slöpp. Hor og hausverkur. Og pínu dofin. Það er búið að vera langur prósess að klára þetta verkefni og ég var komin með leið á þessu. En nú er skýrslan tilbúin og ég á bara eftir að halda fyrirlestur um snilldina. Rúlla því upp 29. júní. En nei nei ég er ekki búin. Ég þarf að gera aðra rannsókn. Og jú planið er enn að fara til Hong Kong í haust. Í tvo mánuði. Stefni á útskrift í nóvember. Og svo. Og svo?

Pósthús

2009-05-27T12:40:00.000-07:00

Ég er að leita mér að vinnu í Amsterdam fyrir sumarið. Leitin hefur ekki gengið vel hingað til. Ég kann ekki hollensku og fólki finnst það vandamál. Vitleysingar. En nú bind ég miklar vonir við að fá vinnu við að bera út póst. Eins og er væri það draumastaðan. Vera bara úti að hjóla með póst og þurfa ekki að tala við neinn. Mig hefur alltaf langað að vinna hjá póstinum eftir að ég las Post Office Bukowskis á mínum yngri árum. Góð bók. Fyrir þá sem ekki vita er bókin um Bukowski sjálfan þegar hann vann hjá póstinum í fjöldamörg ár. Hann hefur engan metnað, drekkur eins og svín og sefur hjá eins og enginn sé morgundagurinn. Alltaf blankur og óhamingjusamur. Ástin í lífi hans er 11 árum eldri ekkja sem drekkur líka eins og svín. Hann hættir loks hjá póstinum og skrifar þessa stórkostlegu sögu og margar fleiri. Verður ódauðlega hetja. Ég sé mig alveg fyrir mér metnaðarlausa og fulla í sumar. Snilldin kemur seinna. Ég hef áður tekið svona metnaðarleysisköst. Þau eru hressandi. Einu sinni réð ég mig til starfa í nærfataverslun í Kringlunni. Þá var minn eini metnaður að vera alltaf í samstæðum nærfötum. Það gekk vel enda tók ég launin mín út í rándýrum lúxussettum. Entist í 3 mánuði. Bakaríið var ógleymanlegt. Við vinkonurnar nýskriðnar úr menntaskóla og höfðum mikinn metnað fyrir því að vera fullar. Mættum á Grand Rokk á mánudagskvöldum með ostaslaufur í poka, staðráðnar í að fá að djamma í miðri viku. Mættum svo þunnar í háskólabakaríið og tístum yfir sætu fastagestunum. Hættum eftir 2 mánuði af því að við þurftum að vera í svo ljótum svuntum og máttum ekki hlusta á útvarpið. Mánuðirnir á Tryggingastofnun eru líka sérlega eftirminnilegir. Ég get enn þann dag í dag ekki almennilega útskýrt hvert hlutverk mitt var. Þetta var bara svona skrifstofuvinna. Ég sat á bás með græna skilrúmsveggi í kringum mig og vann svona eitthvað í tölvunni. Svaraði stundum í símann. Oftast var ég búin að öllum mínum verkefnum fyrir hádegi en ríkisstarfsmanninum bar að sitja við borðið sitt í 8 tíma á dag. Stimpla sig inn og út. Þá byrjaði ég að blogga. Og borðaði skyndibitamat á Hlemmi. Góðir tímar. Ég er bara farin að hlakka til að vinna eftir þessa upprifjun. Vinnan göfgar manninn já já.

Massi

2009-05-26T14:27:00.000-07:00

Ég er hrædd um að ég hafi týnt mojoinu mínu. Ég get ekki skrifað sniðugt. Heilinn minn hefur algerlega slappast niður. Heilamassinn horfinn. En líkaminn er all svakalega massaður. Ef ég ætti pening færi ég og keypt mér nýjan jakka. En ég verð bara í ermalausu í sumar.

Einn tveir og hugsa.

2009-05-25T12:38:00.001-07:00

Það teygðist á hugsana fríinu. Það er samt planið að byrja aftur að hugsa á morgun. Enda orðin heltönuð og massamössuð. Orðin ljóshærð af allri útiverunni og eyeliner línan orðin ískyggilega þykk og nær næstum aftur að eyrum. Ég er farin að þekkja alla í Grey's Anatomy með nafni og veit upp á hár hver hefur sofið hvenær hjá hverjum. Þetta lið er allt saman farið að fara í taugarnar á mér. Vælandi vinnualkar með brókarsótt upp til hópa. Á morgun á að byrja að rigna og ég ætla að hanga allan daginn í tölvuverinu og hugsa og skrifa. Ætla nú að lesa Tolstoy fyrir háttin. Hripa kannski niður eina ferskeytlu fyrst.

Kaffipásan er búin.

2009-05-23T03:42:00.000-07:00

Þetta kemur stundum yfir mig. Andleysið. Ég les varla bók þessa dagana. Horfi bara á Grey's Anatomy og fer í sólbað. Lyfti lóðum. Er aðeins að hvíla heilann. En ég held að hann sé orðinn úthvíldur núna, þessi elska.

Jæja

2009-05-14T15:10:00.001-07:00

2009-05-08T12:24:00.000-07:00

Oh ég sakna Dressmann auglýsinganna svo sjúklega.

URSUS ROTER - THE SURPRISE FROM ICELAND

2009-05-08T04:06:00.001-07:00

Í Grikklandi drekka menn Úrsus roter vodka, the surprise from Iceland. Allir halda að vodkinn sé ekta íslenskur. Að partýið sé nonstop á Íslandi og allir drekki Úrsus. Vodkinn er í raun framleiddur í Skotlandi þó að á flöskunni standi að hann sé framleiddur úr "sloe berries" eftir íslenskri fjölskylduuppskrift.
Ég drakk nú þennan rauða mjöð heilt kvöld til að sýna það og sanna fyrir liðinu að Íslendingar kunna sko að drekka og djamma þó að við höfum aldrei heyrt um Úrsus. Ja nema auðvitað Hjalta Úrsus. Mjöðurinn smakkaðist ágætlega og ég var í góðu stuði.

Desireless - Voyage Voyage

2009-05-05T06:08:00.001-07:00

Ég get ekki póstað Röyksopp vídeóinu með Karin úr The Knife en ég mæli með að fólk skelli sér bara inn á Youtube og kíki á það. What else is there? Æði sæðislegt. En þetta er líka fínt, eðal franskt eitís popp. Líka sæðislegt.

Appelsínugult teknó

2009-05-01T12:43:00.000-07:00

Þjóðhátíðardagur Hollendinga var í gær, drottningardagurinn. Það er merkilegur dagur, mjög merkilegur. Og skemmtilegur. Amsterdam breytist á einum degi í eitt allsherjar appelsínugult teknóreif. Allir glaðir, allir fullir, allir í miðborg Amsterdam. Það var bongóblíða og ég var líka glöð. Brjálæðingurinn þarna í Apeldoorn náði ekki að spilla gleði minni þar sem ég frétti ekki af þessu fyrr en eftir að heim var komið. Dagurinn byrjar á því að fólk fer út á göturnar og selur dótið sitt. Allskyns skran, föt og drasl. Mestu pæjurnar mæta snemma og versla eins og vindurinn. Ég er ekki ein af þeim og fór ekki út fyrr en á hádeg. En markaðsstemmningin er fram eftir degi og ég náði að kaupa mér rosa fína tösku á eina evru. Seinnipartinn hélt ég svo ásamt fjöldanum niður í miðbæ. Mesta fjörið er meðfram sýkjunum sem eru troðfull af bátum. Bátarnir eru svo troðfullir af fullu appelsínugulu fólki. Og allir spila teknó og dansa og eru glaðir. Teknóinu er blastað úr massívum græjum á bátunum. Fólkið sem býr við sýkin er svo margt með partý fyrir utan hjá sér. Spilar tónlist og selur drykki. Barir eru líka með partý fyrir utan hjá sér. Það er eitthvað magnað við þennan dag. Almenn gleði og geðveiki. Mæli með því að fólk leggi leið sína til Amsterdam einhverntíman 30.apríl. En maður þarf auðvitað að vera svolítið fullur og hress til að meika allt þetta appelsínugula, allt teknóið, allan bjórinn, allt fólkið. Teknó teknó teknó.

Bonnie and me

2009-04-28T15:40:00.001-07:00

Ég fór á Bonnie Prince Billy tónleika í síðustu viku. Tónleikarnir voru góðir og hann var í smekkbuxunum sínum. Ég var svo spennt. Þetta var svolítið eins og jólin. Ég gat ekki beðið og var mætt löngu áður en hann átti að byrja að spila. Ég fékk að opna einn pakka áður en pakkaflóðið byrjaði þegar hann kom óvænt og tók eitt lag með upphitunar söngkonunni. Svo byrjaði hann bara að spila og syngja og ég stóð stjörf með mogólítaglott á vörunum. Í einhverskonar gleðivímu, vissi varla af stað né stund. Svo var þetta bara búið. Pakkarnir búnir, kominn jóladagur og allir bara heima á náttbuxunum. Ég var nú að hugsa um að reyna að hafa upp á kauða baksviðs og biðja hans. En mér fannst það svolítið klént. Ég er að hugsa um að senda honum bara e-mail: Dear Bonnie, my prince. Will you marry me and be with me forever and ever. Have my children and wear my hand knitted sweaters over your "smekkbuxur". I can trim your beard and carry heavy stuff for you when your touring. We will have lots of sex, you will have to promise me that. I think we will make a great couple. I send you my photo as an attachment so you can see how incredibly hot I am without my clothes. Yours forever, love love love Gunnhildur
Annars tók hann ekki I see a darkness en helvítis Parísarbúarnir hafa verið svo heppnir að fá að heyra það. Oh það er svo hallærislegt að búa í París.

Grískt sýnishorn

2009-04-26T06:24:00.000-07:00

Í þorpi ömmunar

Afinn og amman hress

Búin að kyngja bita af grilluðum garnavöfðum lungum mmmm!

Lambið Lasarus og grilluð innyfli

Magagarnasúpan góða

Páskabrauðið bakað, María mey fylgist spennt með

Í þorpinu

Gröf Jesú Krists

Pabbinn

Central station Kalamata

Úsó í Aþenu

Það angaði allt af yndislegum appelsínublómum

Akrópólis og túristarnir

Það er mikið af yfirgefnum hundum í Aþenu, þessi býr á Akrópólis hæðinni

Ég á leiðinni upp á Akrópólis hæðina

Vinkonan, hringleikahús og Aþena

2009-04-25T16:52:00.001-07:00

ritskoðað

Grikkland

2009-04-24T12:19:00.000-07:00

Jú ég fór til Grikklands. Það var megastuð. Grikkland er fínt land. Aþena er svolítið hektísk . Brjáluð umferð og mengun. Allt ógeðslega dýrt. En stemmningin er góð. Næturlífið er þrælgott og byltingarandinn svífur yfir vötnum. Ég fór í hverfið þar sem óeirðirnar byrjuðu. Sá hvar pilturinn var skotinn. Drakk bjór með síðhærðum rokkurum. Heimsótti bílastæði þar sem til stóð að gera almenningsgarð en planinu var breytt í að reisa þar risavaxið bílastæðahús. Þar hefur fólkið nú gróðursett tré og gert kósí. Þegar okkur bar að garði var þar fullt af fólki að tsjilla í kringum varðeld. Svo fór ég og dansaði við fjallmyndarlega gríska homma í hommahverfinu. Hommarnir elska mig. Jú jú og svo skoðaði ég Akrópólis sem er frekar magnaður staður. Mögnuð bygging. Soldið gömul samt.
Á leiðinni suður eftir sá ég mörg brennd tré. Þetta hafa verið magnaðar hamfarir þarna um árið. Svakalega stór og mörg svæði sem brunnu og það dóu víst 84. Brunnu bara. Hrikalegt. En í suðrinu heimsótti ég þrjá staði. Borgina Kalamata. Hún er fín með fínni strönd og virðulegu fjalli. Þorpið Logga sem er 1500 manna krúttlegt þorp við sjóinn. Þar ólst vinkona mín upp, dóttir bæjarstjórans. Sem er fyndinn kall með yfirvaraskegg og hvítan hárkraga í kringum skallann. Hann talar enga ensku og ekki mamman heldur. Ég varð því að gjöra svo vel að læra bara grísku. Það gekk vel og núna get ég svona krafsað mig í gegnum grísku blöðin. Þetta er ekkert mál. Nú og svo heimsótti ég þorp í fjöllunum með íbúafjöldann 10 yfir sumarið. 7 á veturna. Þar býr amma vinkonunnar og afi. Þau eru massahress með sínar geitur og kindur. Búa til ólífuolíu fyrir fjölskylduna, geita og sauðaost, vín. Baka brauð og fara á milli staða á asna. Þar borðaði ég heimslátrað páskalamb á páskadag. Drakk vínið og borðaði ostinn. Guðdómlega gaman. Rölti með fjölskyldunni í kirkjuna. Það var í þriðja skiptið á þremur dögum sem ég fór í kirkju. Á föstudaginn langa mætir fólk í kirkjuna og gengur svo um þorpið með kerti og blómaskreytta gröf Jesúss Krists. Á miðnætti á laugardeginum mætir fólk og fær ljósið (kveikir á kerti), segir hvert við annað að nú sé Kristur upprisinn, fólk tekur kveðjunni með því að segja að það sé nú satt. Þegar Kristur hefur upprisið heldur fólk til síns heima og borðar súpu með görnum og maga páskalambsins. Lamshausinn með heila og öllu on the side. Það var ekki my cup of tea. Ég smakkaði samt eina skeið af magagarnasúpunni. Á páskadag heilgrillar fólk svo páskalambið. En svona á meðan það bíður eftir að lambið grillist gæðir það sér á hjarta, lifur og lungum lambsins vöfnu inn í garnir. Grillað gómsæti. Ekki heldur minn tebolli. En ég náði að kyngja einum bita. En lambið var þrælgott. Allt þar til í þriðja matarboðinu þegar húsmóðirinn og síðan húsfaðirinn otuðu stórum kjötbitum að vitum mínum. Tróðu kjötinu næstum því upp í mig. Ég gat ekki annað en étið. Þá fékk ég nóg. Laumaði síðasta bitanum í hundinn. Kannski synd, ég veit það ekki.
Ég drakk að sjálfsögðu úsó og kælt vín sem heimamenn kalla rauðvín (sötra reyndar svoleiðis akkúrat núna), borðaði mikið af fetaosti, ólífum og olíu. Mikið af góðum mat. Alltaf margir réttir. Steiktur geitaostur (sjúklega gott), baunamauk, djúpsteiktir litlir fiskar, grískt salat, brauð, ólífur, steiktar pylsur, smokkfiskur mmmm kalamari, grillaðar kartöflur. Borðaði sverðfisk. Herramannsmatur. Drakk grískt kaffi eins og ég hefði aldrei gert annað. Þeir sjóða bara saman vatn og kaffi. Bíða svo eftir að kaffið sígi til botns í bollanum. Fyrstu tveir bollarnir svolítið viðbjóðslegir en svo var mér bara farið að finnst þetta gott. Ég er svo gasalega fljót að aðlagast.
Mamma vinkonunnar sendi mig heim með tveggja lítra flösku af guðdómlegri heimagerðri ólífuolíu, krukku af ólífum, heimabakað páskabrauð (sem ég get reyndar ekki borðað af því mér finnst of mikið kindasmjörs bragð af því en ég kunni ekki við að segja nei því ég var búin að gúffa í mig svona brauði sem aðrir bökuðu), vín og úsó. Ég held svei mér þá að ég hafi sparað í fríinu, grætt jafnvel. Og fitnað. Öll spikast upp eins og mín kæra vinkona orðar það svo vel.
Það var gaman að upplifa þetta allt saman.
Myndir: Seinna kannski. Gengur eitthvað hægt að hlaða þeim inn á stolnu nettengingunni.

suður á bóginn

2009-04-12T14:35:00.000-07:00

Ég er farin til Grikklands. Ég ætla að vera 2-3 daga í Aþenu. Fíla mig með anarkistunum og rokkurunum þar. Spenntust fyrir næturlífinu. En maður skoðar nú Akrópólis. Svo ætla ég að eyða 5 dögum í þorpi við sjóinn sem er rétt hjá borginni Kalamata. Þar ætla ég að fagna orþódox páskum. Fara í skrúðgöngu með Jesús Krist á krossinum, kíkja í messu og í kirkjugarðinn. Borða lambakjöt. Átið og drykkjan er víst allsvakalegt þarna suðurfrá. Og þá sérstaklega um páska. Ég ætti að fíla mig vel. Ætla bara að vera í rósóttum sumarkjól sem er vel víður yfir kviðinn. Svona óléttukjól. Stay cool.

Nýja

2009-04-11T15:33:00.000-07:00

Ég er svo ofboðslega ánægð með nýju íbúðina. Íbúðina og svalirnar og hverfið og garðinn, markaðinn, kaffihúsin. Og veðrið, sólina, vorið. Öll blómstrandi trén. Ég er búin að skokka í garðinum. Búin að drekka rósavín og borða ananas í garðinum. Drekk kaffið mitt á svölunum og fylgist með nágrönnunum. Hér eru myndir af íbúðinni.

Í stofunni

í stofunni

Magnolia hjá nágrannanum og rassarnir á nágrönnunum

Gleym mér ey og kaffi á svölunum

lúgan, séð úr stofu í eldhús

í eldhúsinu

herbergið mitt (takið eftir grænu Bernhard Wilhelm góðæris lakk skónum í glugganum me love)

Suede - Animal Nitrate [1993]

2009-04-10T15:13:00.001-07:00

ó jesúss minn nostalgían er allsráðandi